Hout leeft

Het is zondag en prachtig weer. Lopen of fietsen? Het wordt fietsen. In Fort Vechten is de jaarlijkse hout expositie “Vormgevers in Hout”. Diverse kunstenaars, houtzagers, houtdraaiers, meubelmakers, instrumentbouwers, gereedschappenleveranciers en andere bedrijven die hout be-of verwerken presenteren hun werk. De alles komt in zo’n prachtig oud fort uitstekend tot z’n recht.img_0913

Onderweg zie je al direct wat het hout allemaal voortbrengt. Mooie rode appels die erom vragen geplukt te worden. Maar dat mag niet, alleen een paar appeltjes die op de grond liggen vinden hun weg in de fietstas.

img_0915

Een uurtje en 20 km verder ligt Fort Vechten. Het is een een verdedigingswerk in de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Een boek hierover dat leest als een roman is van Leendert vd Valk heet: Onheilstij een aanrader.

img_0916

gang binnenin het fort

Binnen en buiten hebben meubelmakers, kunstenaars en anderen die met hout werken expositieruimte.Je krijgt een heel blij gevoel als je ziet wat er allemaal met hout kan. Zo zag ik iemand prachtige gitaren maken.

img_0924

Een kunstenaar was met een stuk hout bezig waar hij een pelikaan uit ging maken. Het hout moest eerst nog wel zeker een jaar drogen voor hij ermee aan de slag kon. Kijk dat geeft rust. De slang is wel al klaar.

img_0929

Veel informatie over cursussen en materiaal.

img_0926img_0931

En dan kom ik daar in de echte kunstenaarsruimte. Prachtige schalen, vazen, torso’s, je kunt niet zo gek bedenken of het is er in hout. Dan kom ik in een ruimte met beelden die gekleurd zijn en ben meteen verkocht. Mijn oog valt op een staand beeld met een prachtige blauwe avondjurk.

img_0936

Ik ben verkocht en hier staat zij dan.

blauwe-jurk

 

Wat kun je blije momenten hebben. Een dag die mooi begon en mooi eindigt.

img_0943

 

blog video

Cultureel en genieten 

Het is vandaag oppasdag en ik ben dus in Nijmegen. Oppassen is eigenlijk niet het juiste woord. Je kunt ook zeggen, genieten, genieten van die twee mannetjes die het echt laten merken dat je meer dan welkom bent. Oppassen klinkt ook zo passief. Nu doen de ouders al veel cultureels met ze, kindertoneel, muziek voorstellingen etc. Wat zullen wij dus eens doen. We lopen door de binnenstad met veel Duitse toeristen. Er ligt weer een groot cruiseschip aan de kade en dat merk je gelijk in de stad. We komen bij de lindenberg, huis voor de kunsten waar een expositie is van Nieske Kalkman. Nu is dat toevalligst tante van de jongens en daar gaan we even kijken. 

  
  
Als je buiten aan komt lopen zie je door de ramen heen al groot werk hangen. De jongens laten het goed op zich inwerken en vinden het werk van tante Nieske prachtig. Niet alleen de jongens vinden het mooi ook ik deel die mening. Wil je ook nog naar deze expositie dan kan dit nog dit weekend. 

   
    
   
Kijk op de site van Nieske

Weer buiten schijnt de zon heerlijk en het Kronenburgerpark ligt er prachtig bij. 

  

blog

En ik doop de tulp……….

Het is donderdag en toevallig geen oppasdag. Wat doe je dan als pensionado, juist je gaat een dagje naar de Keukenhof. Voor mijn lief is dit de eerste keer in haar leven en voor mij is het inmiddels zo’n zestig jaar geleden. Wat weet ik nog. Ik herinner mij nog duidelijk al die perken maar voor de rest heb ik het toch niet zo goed opgeslagen. Als je nu denkt dat je een van de weinigen bent die dit bloemenpark bezoekt moet ik je teleurstellen. Het is barstens druk. Bij de ingang van de parking staan regelaars die je een plek wijzen. Bij de vele kassa’s lange rijen. Maar als je 16 euro entree betaalt krijg je een kaartje en word je vriendelijk verwelkomt door een aardige student die blij is met dit tijdelijke baantje.

Eerst maar eens een kop koffie op een terras met zicht op het eerste stuk van het park. Een mooie vijver met een fontein in de vorm van een bloem. Het lijkt net zo’n wegblaasbloem, een uitgebloeide paardenbloem.

bloem

Maar wat het meeste opvalt is toch wel de vele selfies  en groepsfoto’s die er gemaakt worden. Veel Japanners, Duitsers, Fransen en Amerikanen. We kunnen bijna niet weg komen van het terras zo leuk is het om naar al die types te kijken.

keukenhof2

Maar we komen toch voor de bloemen en daar zijn er veel van. Je kunt hier uren zoet zijn. Alles ziet er prachtig uit. Soms heerlijke geuren en altijd prachtige kleuren. Heel veel afwisseling. Gek eigenlijk dat er veel Nederlanders zijn die minachtend spreken over de Keukenhof, zo toeristisch. Ja dat klopt maar de meeste gaan in het buitenland wel naar zulke parken. Hou je van bloemen en vind je het leuk om mensen te kijken dan kom je hier wel aan je trekken. Voor al die buitenlandse toeristen is hier alles wat Nederland vertegenwoordigt. Ze zien Delfts Blauw, bruggetjes, klompen en een molen. Wat wil je nog meer.

keukenhof7

keukenhof3

keukenhof4

In het park kun je niet alleen genieten van de vele bloemen maar er staat ook mooie kunst.

En dan komt het, ik kom een ruimte waar een zuil staat. Je verzint een naam voor een tulp. Je vult je naam en e-mail adres in, gaat staan op twee sticker voeten en drukt op een rode knop. Een minuut later voel je, tenminste zo gaat dat bij mij, een trilling in je broekzak. Dat is mijn telefoon waar een e-mail op binnenkomt en daar is hij dan, de foto met certificaat dat ik een tulp mocht introduceren. Deze foto verstuurde ik met fb en daar kwamen de reacties. Gefeliciteerd en nog meer, heel leuk maar ik merk hieraan wel dat jullie nog niet veel op de Keukenhof zijn geweest.

cerrti

 

 

blog mijn passie

Gevoelstekens?

Enige tijd geleden kwam ik in contact met de bekende kunstenaar Emeke Buitelaar. Natuurlijk kon ik niet nalaten aan haar te vragen: “WAARLOOPJIJWARMVOOR”. Nu weet ik dat zij hele mooie dingen maakt en verwacht dat zij iets gaat vertellen over haar schilderijen of over de prachtige banken die zij maakt die o.a. staan in Almere en Netterden.

bank

bank in Netterden

schilderij Emeke

schilderij Emeke

Het loopt anders, op dit moment loopt zij warm voor gevoelstekens. Dit is een zelf bedacht woord. Zij maakt prachtige stenen voor op een graf. Kerkhoven vooral in Nederland zijn grijs en grauw. De gevoelstekens zijn kleurrijk en prachtig om te zien. Emeke gaat eerst in gesprek met de nabestaanden om meer over de overledene te weten te komen. Deze kennis verwerkt zij in de steen, het gevoelsteken, voor op het graf. Bezoek je het graf dan zie je iedere keer weer een stukje van je dierbare. Ook vreemde mensen houden stil bij zo’n graf en gedenken op hun manier. 

Je bent pas echt dood als er niet meer aan je gedacht wordt. Met zo’n kunstwerk op je graf zal men je altijd herinneren. 

 

Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert vanaf vrijdag 5 februari beeldend werk van Emeke Buitelaar in Ulft. Thema van de expositie in de Giethal van ICER op het DRU-Industriepark is Ontmoetingen. Haar ontmoeting met kunstenaar Anton Heyboer heeft enkele zeefdrukken opgeleverd die te zien zijn in Ulft. Daarnaast zijn ontmoetingen met diverse andere culturen vertaald naar kunstwerken. De expositie aan de Hutteweg 32 is te zien tot en met zondag 13 maart, dinsdag tot en met vrijdag van 10.00 tot 17.00 uur en zaterdag en zondag vanaf 13.00 uur. (bron De Gelderlander)

blog waarloopjijwarmvoor

Het Depot

armen houtenbed masker overzichtEindelijk een stukje over Het Depot in Wageningen. Ik ben er al een paar keer geweest en telkens weer onder de indruk van dit particuliere museum. Het is gevestigd in een oud modern universiteitsgebouw met de bijnaam “de banaan”. Je moet hier echt een keer naar toe, toegang is gratis. De foto”s spreken voor zich.

Kijk maar eens voor meer info op: Het Depot
denker stoel vioolvrouw vrouw

blog mijn passie