Het verhaal van de brekende fles

Na weer een paar dagen vrij staan is het weer de beurt voor een camping. Het wordt wat eentonig maar ook dit was weer een bijzondere weg en ik kom uit op een soort, ik vertrek camping maar dan van een Engels paar. Er is een heerlijk groot zwembad en alles is op zijn Britisch geregeld.. Het is een naar beneden aflopende camping met stroken gras waar je dan je kampeermiddel neer kunt zetten. Er viel en valt nogal wat regen en het gras ziet er erg zacht uit. Ik besluit om maar op het bovenste stuk te gaan staan. Beneden is wel mooier dan sta je naast een mooi zonnebloemveld maar “voor de zekerheid”. De eerste nacht regent het weer zoals de Engelsen zeggen Cat’s and dog’s en helaas komt de ervaren al twintig jaar camper rijdende Jan net niet boven. Zijn banden maken een keurig kuiltje in het groene gras. Maar hulp is nabij in de persoon van Nick de campingboss. Hij zet zijn Jeep ervoor en trekt hem er wel even uit, tenminste dat denkt hij. Nick maakt nog mooiere en diepere kuilen in het heilige gras. Hij heeft de echte Engelse kalmte, even een telefoontje en daar komt een vrouwelijke medewerker in haar Lada Niva aan. Ze maken nu een treintje van drie en ja hoor, Jan kan er vandoor. Anderen die ook op die manier stonden hebben de camper in de middag vast op het grindpad gezet, alweer voor “de zekerheid”. ( de titel van de film moet Niva zijn)

De wandelaars en/of fietsers onder de lezers kennen vast wel de app, Wikiloc. Hier staan duizenden wandelingen en fietstochten op. De routes worden gemaakt door de leden. Er staat een route op vanuit de camping van iets meer dan acht km. Leuk om te doen. De route was gemaakt in mei 2016. Het eerste stuk was saai en niet prettig. Hij gaat over een stuk weg die pas geasfalteerd is en dan rijden ze direct als gekken. Lekker een keer geen gaten kun je goed planken. Voor de wandelaar niet echt prettig, alert blijven. Dan mag ik na het dorpje waar de route doorheen loopt het veld in. Das mooi denk ik en stap lekker door, niet gerekend op al het water dat gevallen is. Net zoals de camper van Jan kom ik ook steeds dieper te zitten in de doorweekte klei. Diepe plassen en bijna onbegaanbare paden. Maar dat mag de pret niet drukken want ik krijg er zoveel voor terug. Lopen door zonnebloemvelden, paadjes met blauwe, gele en rode bloemen. Wat een voorrecht om zo hier te mogen lopen. Bijna op het einde moet ik volgens de route linksaf naar de camping maar waarschijnlijk stonden er toen geen zonnebloemen want ik moet dwars door dat veld en dat is gewoon te dicht, daar kan ik echt niet doorheen. Ik moet er omheen en zo komt er een km bij. de video die ik ervan gemaakt heb is misschien iets te lang maar er staat zo’n bloemenpracht in dat ik hem niet korter kon maken. Het is alleen jammer dat je de geuren niet ruikt.

De volgende dag ga ik op zoek naar een oude glasfabriek. De niet meer gebruikte spoorlijn moet daar speciaal voor aangelegd zijn, nog in de communistische tijd. Hij is helemaal overwoekerd dus daar kan ik niet overheen. Even een stukje geschiedenis. De top van het partijbestuur zat weer eens met dikke sigaren aan de wodka en moesten iets doen aan de werkeloosheid in deze buurt. Er kwam nog een fles wodka op tafel en toen sloeg er een lid met zijn vuist op tafel en riep, bij de snor van Stalin, ik heb het. We bouwen een glasfabriek. Een glasfabriek? Ja er wordt zoveel gedronken dus voor een flessenfabriek is altijd plaats. Een groots plan. Stuk grond uitkiezen en er moest ook nog iets geregeld worden voor de aan en afvoer van de producten. Een prachtige spoorbaan dwars door het land. Na een paar jaar is daar de grote opening. De partijbonzen staan vooraan te glunderen met een glas in hun hand. Oké, de bouw van de fabriek en de aanleg van de spoorbaan was uitstekend voor de werkgelegenheid en nu in de prachtige nieuw fabriek met alles er op en er aan kunnen een paar honderd mensen werken. Ze kunnen trots zijn op zichzelf. De eerste flessen verlaten de lopende band en gaan op weg naar de inmiddels aangetrokken klanten. Een staatsbedrijf waar wijn wordt gebotteld. Maar dan gaar er iets behoorlijk mis. De kwaliteit van de flessen is zo slecht dat als de kurk er in gedrukt wordt de hals springt. eerst wordt nog geprobeerd om het proces om te flessen te maken te verbeteren maar als dat ook niet lukt besluiten de bonzen om de fabriek maar gewoon dicht te gooien. En zo staat hij er nog met alle machines er nog gewoon in. Deur achter je dicht trekken en niet meer omkijken. Spoor ook niet meer nodig dus laat maar overwoekeren. En zo staan er best veel fabrieken leeg. Mijn bedoeling was om er in te gaan om foto’s te nemen maar toen ik dichterbij kwam begonnen er nog al wat honden tekeer te gaan zodat ik maar rechtsom of misschien was het wel linksom, gekeerd ben.

Ik ben twee dagen op deze camping geweest ook omdat mijn was voor 7,50 keurig gedaan werd en alles mooi opgevouwen weer terug kreeg.

De volgende dag rij ik naar Varna. Een cultuurschok. Het is een mondaine badplaats met een gigantisch langgerekt park met prachtig aangelegde bloemenperken. Het heeft wel wat weg van de Keukenhof. Het is gezellig druk en natuurlijk kan ik het niet nalaten om een groep streetdancers te filmen.

Na het drukke Varna ga ik nog even naar een volgende camping aan de kust. Het heet hier de Golden Sand Beach. Als je van “gezelligheid” houdt is dit je plaats. Een hele lange boulevard met prachtige sterren hotels, winkeltjes, echt en dan bedoel ik ook echt prachtig ingerichte cocktailbars. Live muziek en een soort kermis. Lawaai dus, overal muziek vandaan en veel, heel veel mensen op straat. Nu kwam ik er al goed voorbereid want ik had mijn gehoorhulpmiddel, de bekende schelp achter het oor in de Sprinter laten liggen. Ik denk dat het wel iets scheelde. Ook hiervan heb ik een video(tje) gemaakt. Wel veel video deze keer.

Bedankt voor het lezen en reacties zijn altijd welkom. Volgende keer verlaat ik Bulgarije en ben ik te gast in Roemenië

P.S. Ik kan nog wel wat volgers gebruiken op mijn You-Tube kanaal. Om precies te zijn een stuk of 783. Dan zit ik aan 1000 en kan van veel opties gebruik maken voor het maken en plaatsen van video’s. Nu staat er reclame bij en daar krijg ik niets van maar met duizend volgers in ieder geval een bietje. Het kost je niets en je hoeft niet alles te kijken. Bedankt alvast.

Advertenties

7 comments

  1. Ik weet zeker dat de boeren en tuinders hier compleet jaloers zijn op doorweekte grond. Het is hier ondertussen mega droog. Ik hoop dat de wandelschoenen nog te redden zijn , er zit wel héél veel bagger op. 😉 Ik behelp me hier nog wel even met het warme weer , vind je niet erg hé! 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s