One Year Roadtrip Through Europe deel 1

De start van mijn one year roadtrip throug Europa begint in Nijmegen. De Sprinter staat geparkeerd in de Waalhaven en deze donderdag is voorlopig de laatste keer om door te brengen met de twee kleinkinderen. Er zijn ook mensen die het oppassen noemen. Die nacht dus de eerste keer slapen in de bus. Op het geluid van de langs varende schepen over de Waal slaap ik goed. Maar wel erg vroeg wakker, toch wat zenuwachtig?

Na een laatste scheer en douche beurt en natuurlijk koffie, On the Road. Het sneeuwt, nee toch, snel naar de warmte. Het rijden in die sneeuwbuien is niet echt prettig. Na Breda verandert dat. De sneeuw gaat over in regen en na Antwerpen komt er een voorzichtig zonnetje kijken. Ik heb besloten om geen tolwegen te nemen nu zijn die er in België niet maar toch.De eerste dag stop ik in Arras. Die plaats heb ik wel vaker op borden zien staan maar nooit geweest. Dit is echt heel verrassend. Er is een camperplaats dicht bij het centrum dat echt prachtig is. Ik val met mijn neus in de boter. Het grote plein omringt met stijlvolle huizen is nu in bezit genomen door uitbaters van kerststalletjes. In het midden een groot draairad, ijsbaan en ijsglijbaan voor de kleintjes. De keien van het plein zijn geheel bedekt met rood tapijt. Er is een strenge beveiliging. Het plein is van alle kanten afgezet en bij binnenkomst door een poortje wordt je gefouilleerd door beveiligers. Er lopen militairen rond met geweren in de aanslag. Waarschijnlijk heel goed maar: Happy Christmas. Na het fouilleren is het eerste stalletje dat je tegenkomt die van de gluhwein verkoper. Deze doet goede zaken en ook ik ga geheel vrijwillig voor de bijl.

De tweede overnachting is ook op een camperplaats. Deze is aan een mooi park met erin een kasteeltje dat nu als galerie in gebruik is. Ik ga even kijken. Het is nu eind van de derde dag, niet veel te vertellen. Het enige zou zijn dat het vandaag echt de hele dag en nu nog trouwens geregend heeft. Morgen toch maar weer tolwegen en snel richting Spanje. Ik sta op een rustige camperplek bij een sportpark met uitzicht op een kasteel ruïne.

Er zijn drie toiletten en wat denk je, het is half acht in de morgen en er zijn al dames om ze schoon te maken. Luxe. Je begrijpt dat het daarna lekker po e pen is.

Ik heb besloten om in twee dagen naar Valencia te rijden. Nog 852 km. Als ik vertrek begint het weer keihard te regenen. Veel vrachtverkeer op de weg. Ik heb de nieuwe bestemming ingevoerd in het navigatie systeem incl tolwegen. Bij Bordeaux moet ik de snelweg af, nou ja als je over snelweg kan spreken met die dikke file. In ieder geval ik ga richting centrum. Ik denk nog, zeker de snelste route, stukje afsteken. Nee dus. Voor ik er achter kom dat Bordeaux nog als tussenpunt in mijn navigatiesysteem staat ben ik al Kris kras door het centrum gereden. In ieder geval weer een heel stuk van deze grote stad gezien.

Eindelijk de stad uit en de tolweg op richting Spanje. Het weer wordt steeds beter het lijkt er zelfs op dat de zon het gaat winnen. De grens over bij Irun en het is weer thuis komen, gek gevoel is dat. Prachtige kleuren en de weg gaat over de uitlopers van de Pyreneeën. Een beetje lastig is dat de druk van de motor regelmatig uitvalt, vooral met veel klimmen. Ik moet dan opnieuw starten en dan doet hij het weer een tijdje. Eergisteren na een tankbeurt is dit begonnen. Nu leeg rijden en er dan een middeltje in de tank doen die dit moet verhelpen. Maar goed ik had het over de weg. Veel bochten, tunnels en klimmen en dalen. Inmiddels staat er vandaag alweer 460 km meer op de teller en het is welletjes. De app van de NKC geeft aan dat er hier geen camperplaatsen zijn. Dan maar proberen ergens in een dorpje te staan. Ik kom terecht in Novillas, een gehucht gelegen aan de Ebro. Dit is de langste rivier van Spanje, ruim 900 km lang. In het dorpje vraagt mijn lief aan een oude Spaanse man, eigenlijk mijn leeftijd dus of er een kampeerplaats hier is. Nee die is er niet maar hij weet wel een plekje en hij rijdt wel even in zijn aftandse Peugeotje voor mij uit. Een plek pal aan de Ebro, mooi om te staan. Allemaal keien maar we staan aardig recht. De rivier stroomt keihard en ik zie allemaal takken en halve bomen voorbij drijven.

Een eilandje midden in de rivier wordt bewoond door tientallen witte reigers. Weer uitstekend geslapen. Voor ik vertrek nog even een stukje langs de rivier lopen om de benen weer wat los te maken. Ik rij binnendoor naar Zaragoza, een nogal hobbelige weg maar door een prachtige natuur. In Zaragoza een beetje verdwaald rondgereden en maar het besluit genomen om direct door te rijden naar de camperplaats in de buurt van Valencia. Onderweg toch nog even weg van de snelweg, koffie drinken in een dorpje?  In Borrorita wonen zo’n 700 mensen. Ik zag er alleen maar bejaarden, het is een dorp zoals zovelen hier waarvan de jeugd vertrekt en er bijna alleen maar zilveruitjes (moeten) blijven wonen. Hoe zal dat over 25 jaar zijn,  als er niets veranderd dan zijn dit spook stadjes. Ook geen koffie te krijgen dus maar zelf in de bus gezet en dat is weer een voordeel, met een stroopwafeltje erbij.

Ik sta nu op Valencia camperpark waar ik drie jaar geleden ook heb gestaan en ga morgen met de metro voor een hernieuwde kennismaking naar de stad Valencia.

Advertenties

35 comments

  1. Gossie wat zijn jullie al weer ver zeg! Jammer dat ik niet wist dat jullie in mijn stad waren dan was ik even dag komen zeggen! Leuk om weer te volgen hoor! Buen Camino en als jullie nou voor iedereen, in elk geval voor mij, een beetje mee genieten dan gaat het helemaal super worden 🙂 lieve groet

    Liked by 1 persoon

  2. Zo reizigers dat schiet al aardig op richting zon en wat meer warmte.
    Fijne dag in Valencia.
    Wij nog 2 dagen warmte en zon en dan vrijdag weer richting winter in Holland . De sneeuw zal daar dan weer verdwenen zijn.
    Goede reis verder liefs
    Cisca

    Liked by 1 persoon

  3. Op naar de zon. Hier begint de sneeuw nu weg te regenen. Het was wel geweldig mooi, zo’n dik pak en dan daar doorheen te banjeren. Vanavond geen eten hier of eten daar….. even weer wennen. Fijn vervolg.

    Liked by 1 persoon

  4. Nou zeg. Wat zijn jullie al weer een end onderweg. En genieten maar. Dat is de duidelijke boodschap die jullie hier afgeven. Keep on smiling. En wat een leuke schrijfstijl Harry. Prachtige foto’s. Geweldige filmpjes. Jaloers? Nee natuurlijk niet. Nou ja, eigenlijk wel een beetje. Goed dat jullie onderweg zijn. Een jaar zeg. En dan zien we Anneke ook zo nu en dan in de beelden. Jaja. Heel veel plezier en we blijven jullie volgen. Op de voet. Op deze manier reizen we met jullie mee en halen we hier veel inspiratie uit.
    Liefs Heleen en Kris (kras) en Heleen.

    Liked by 1 persoon

  5. Heel veel fijne momenten, gezelligheid , geborgenheid, mooie dingen en gebeurtenissen wens ik jullie toe 🌞
    Jij volgt mijn blog nu ik de jouwe heel fijn jaar en vergeet niet te genieten.
    Berty en peter Delies
    Wij zijn gisteren voor even naar huis gevlogen.
    Even knuffelen met kinderen en kleinkinderen
    17 jan. Zijn we weer terug in Alicante om onze camper weer op te halen.
    Mis het zonnetje en de mooie strak blauwe luchten nu al !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s