Het lijkt net of het een paar dagen geleden. Een wandeling naar de vuurtoren op het puntje van de Sierra Helada, maar er zit alweer een week tussen. De weken vliegen voorbij. Nu hebben we ook niet stil gezeten de afgelopen week.

De camping waar we nu verblijven bevalt uitstekend maar na een paar dagen begint het toch wel weer te kriebelen. We zetten alles in Sprintertje schoor en gaan een ritje door de bergen maken. Maar eerst even naar de weekmarkt in Altea. Een hele ruime markt met heel veel kleding maar ook een gezellige koffiehoek waar ik neerstrijk en zit te genieten van de diversen types die voorbij paraderen.

Veel kramen op de Altea markt

Na de markt gaan we een stukje rijden. Omdat tol-en snelwegen in de navigatie uitgezet zijn, rijden we in no time op smalle bochtige weggetjes. We dalen flink want we moeten ergens een rivier over, nou ja rivier, het is nog maar een dun stroompje. In de video zie je wat ik bedoel.

Rij maar een ritje mee.

Het was een fijne rit met veel bochtenwerk en veel vergezichten.

De oude okermijn

De wandeling naar de vuurtoren heb ik al vaak gelopen maar er is een optie om van het gebaande pad af te gaan en naar de ruïnes van een oude mijn te lopen. In al die jaren dat ik hier nu kom is dat er nog nooit van gekomen. Het moet nu maar eens gebeuren maar eerst een stukje geschiedenis.

De familie Solar-Devisa opent in de 19 eeuw een okermijn in l’Albir. Oker? Ja, oker is een natuurlijk pigment dat werd gebruikt in de verfindustrie. De oker hier gewonnen was van een hele hoge kwaliteit en werd dus gebruikt als kleurstof in verf in de artistieke sector. Het was een belangrijke werkgelegenheid hier in de buurt. In 1888 ging de eigenaar Miguel ervandoor, hij emigreerde naar Algerije en liet vrouw Esperanza en kinderen achter om hier de mijn aan de gang te houden. In de jaren 50 van de vorige eeuw was oker niet zo belangrijk meer en de mijn werd net als andere mijnen gesloten. Wat overbleef waren de ruïnes van de gebouwtjes. Die zijn nu een bezoek waard en als je er staat kan je je fantasie de vrije loop laten.

Ingang van de mijn

Ik wilde die ruïnes weleens van dichtbij zien en de enige manier om dat te doen is het veilige pad verlaten en afdalen naar zeeniveau. Ik heb er een filmpje van gemaakt. Kijk je mee en ga even terug in de tijd.

De weg naar de mijn ruïne.

En zo is deze week weer omgevlogen.