In de voetsporen van de Oranjes.

Net op tijd om mijn lief na twee en een halve maand weer in mijn armen te nemen. Het vliegtuig is bijna twintig minuten te vroeg. Er is zo’n programma waar mensen zenuwachtig op Schiphol staan te wachten tot hun geliefde tussen de schuifdeur komt. Nou zo’n gevoel had ik nu ook. Alleen geen banner bij mij. Het romantische plekje aan het meer was voor ons gereserveerd en de echte Italiaanse pizza en wijn in het restaurant smaakte uitstekend. We gaan nu eerst 12 dagen rondtrekken met twee vriendinnen die voor die tijd hier een camper gehuurd hebben.

We rijden de volgende dag naar Bibbona waar een prachtige agri camping is met een heerlijk zwembad. Bibbona is een verrassend stadje met leuke smalle stijle straatjes. Onderweg velden vol met klaprozen.

Traditie getrouw volgen we verder een paar wijnroutes.

Dit zijn meestal kleine wegen langs een heleboel wijnhuizen. Vorig jaar zaten we al in de morgen aan de proeverijen maar nu rijden we er rustig langs. Ik heb nog genoeg hele goede rode wijn uit Spanje.

Begin januari deden we wijnroutes in Spanje en toen waren de stokken nog zwart en kaal maar nu in deze tijd van het jaar zijn ze vol frisse groene blaadjes.

De route die we volgen eindigt aan de kust, het is mooi strandweer. Lekker zwemmen in zee.

We staan op een grote camping 200 meter van het kiezelstrand en dicht bij een gezellig stadje, Orbetello. Veel kitesurfers en dure jachten in het haventje. Het is Italië dus als je wilt zonnen kan dat tegen een ruime vergoeding op een ligbed.

Weer een dag veel te snel voorbij. We gaan vandaag weer verder. We zijn dicht bij Porto Ercole. Daar wil ik wel even graag naartoe. Voor wie het niet weet even een opfrissertje. In Porto Ercole daar gingen de Oranjes jaar in en jaar uit in de zomer naartoe om vakantie te vieren. Echt heel ondernemend ieder jaar weer naar hetzelfde plekje. Ik wil wel eens met eigen ogen zien wat daar nu zo bijzonder is. Het plaatsje ligt mooi met aan beide zijden van de baai een groot verdedigingswerk. In het haven kleine kleurige bootjes en grote witte jachten.

In de haven eerst maar eens koffie drinken. We zijn normaal voor drie cappuccino en een machiato tussen de vier en vijf euro kwijt. Hier in dit koninklijke stadje is dat elf euro tachtig. Kassa. Verder lopen over plekjes waar zij ook hebben gelopen maar er gebeurt niets bij mij. Geen speciaal gevoel. Niets in het stadje ademt een Oranje sfeer. Geen Via Juliana of Beatrix. Voor mij toch wel teleurstellend. Wat ik wel weer te weten ben gekomen is dat hier de grote Michelangelo is gestorven. Porte Ercole ademt zijn sfeer. Na een uurtje heb ik het wel bekeken en ga op weg naar Manciano naar de terme de Saturnia maar daarover de volgende keer meer.

Advertenties

3 comments

  1. Hè vakantievierders ,

    Heerlijk als ik dit zo lees krijg ik echt wel weer zin in Italië .
    Nog even geduld. Het wordt deze keer de maand sept. Dan zijn de druiven rijp. Weer eens wat anders dan in mei, ze zijn dan zo mini.
    Veel plezier verder en tot get volgende verhaal.
    😘🤗 cisca

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s