bus ellende

20140624-201606-72966848.jpg

De laatste tijd ga ik nog al eens met de bus van en naar Wijk bij Duurstede.
Dat valt dus niet mee, zo ook vandaag. Ik kwam van Schiphol en eerst heerlijk rustig met de trein naar Utrecht. Broodje, krantje en lekker kopje koffie van La place. Dat is heel relext. Dan in Utrecht eerst tien minuten wachten op bus 41. Een minuut te vroeg vertrekt hij richting Wijk bij Duurstede. Het wordt een race tegen de klok. Sinds de route is overgenomen door Qbus moeten de chauffeurs echt racen. Vandaag had ik het twijfelachtige genoegen met een aspirant coureur te doen te hebben. Hij scheurde door iedere bocht, remde op het laatste moment en claxonneerde regelmatig. Op de noodrem bij een stoplicht. Zelfs met deze snelle rijstijl kun je niet op tijd rijden. Op het scherm dat je kunt zien zie je de aankomst tijden per halte en dan erachter hoeveel minuten te laat. Als klant die toch flink moet betalen wordt je heen en weer geschut en het net gegeten broodje eet je voor de tweede keer.
Ik denk dat je niet op zo’n manier met je klanten om kan gaan en op deze manier worden je chauffeurs waarschijnlijk goede klant bij de cardioloog.
Toch maar weer met de auto?

De Kersentuin

Het is nog vroeg als ik bij de Kersentuin in Cothen aan kom om te filmen hoe de vogels weggejaagd worden door iemand in een uitkijktoren. Ziet hij een vogel bij een kersenboom dan trekt hij aan een touw en boven de boom rammelen dan een paar blikken en voila de vogels gaan er van tussen.

Het is heerlijk om dit tijdstip in de boomgaard te zijn, de druppels van de dauw op de kersen en de rust die er dan nog is. Kom je een paar uur later dan is het hier gezellig druk en heb je keuze uit vele soorten kersen om te eten.

Echt een aanrader en een leuk uitje.  De Kersentuin

up-date sponsorplan

up-date sponsorplan

dit bericht is voor alle mensen die mij sponsoren in het kader van 2014 km voor Stichting “De Gele Pijl”.

Vanaf maart 2014 moest ik nog 1720 km lopen van de 2014 km.

Op dit moment heb ik totaal 1010 km gelopen.Het gaat dus lekker.

Denk je nu, ach ik wil ook wel sponsoren dan zeg ik geen nee.

Hoe gaat het ook al weer? Ik loop in 2014, 2014 km en voor iedere km word ik gesponsord met 1 cent, dus als ik 2014 km loop kost dat je € 20,14. Dus loop ik 2500 km kost het je € 25,00.

Je kunt dit blog volgen door rechts op de follow knop te klikken

Gedeelde smart is………….

Afbeelding

Je ziet het steeds meer, man vrouw tegenover elkaar op het terras en mondje dicht. Allebei een apparaat in de hand en ieder met zijn eigen ding (ook zo’n nieuw woord) bezig. Dat zag ik het afgelopen weekend ook weer eens. Een vrouw en man beide uit de catagorie “zilveruitjes” nemen tegenover elkaar plaats en de eerste woorden die ik opvang  zijn, doe mij maar een droge witte wijn. Hij nam een pilsje en verder stilte. Na een paar minuten komen de telefoons tevoorschijn en ieder zit geanimeerd te ???? Ja wat eigenlijk,  nou  is er op dat terras natuurlijk free wi-fi.

Bepaalde gebeurtenissen moeten natuurlijk gedeeld worden en dan is het even contact met elkaar en dan weer snel door. Op mijn terugwandelingetje naar het “Sprintertje” kom ik langs de speeltuin en ook daar zie ik weer twee mensen naast elkaar met de smartphone bezig. De kleine kinderen alleen rommelen op de speeltoestellen, aandacht vragen aan pa en ma maar deze negeren dat of horen het niet want die zijn beide geconcentreerd bezig.

Ik moet zeggen dat ik mij er zelf ook vaak op betrap dat mijn I-phone weer in mijn hand ligt. Wat is dat toch, dat je ieder moment wil weten wat er gebeurt. Ga toch eens beginnen met een dagje  telefoonloos.

Afbeelding

Linksom Gulpen

Geen wekker, lekker een beetje uitslapen in mijn Sprintertje bed, dacht ik, maar het loopt toch weer anders. Om zeven uur word ik gewekt door een piep uit mijn telefoon. De zon schijnt door het open dakraam. Het beloofd een mooie dag te worden. Niks uitslapen, snel mijn bed uit en er op uit. Op de drukke camping is alles nog stil. Niemand bij de douches en om 8 uur rij ik richting Gulpen om aan het rondje “linksom Gulpen” te beginnen.

De start is midden in Gulpen bij het monument met de bogen. Na een paar honderd meter loop je al langs de Geul, je passeert het kasteel Neubourg en na het wachten op overstekende koeien loop je al snel in het bos. Via diversen draaihekjes loop ik het pad naar boven en ja eenmaal boven moet je ook weer stijl naar beneden. Je loopt nu in een gegraven geul voor de stoomtram die van Maastricht naar Vaals liep. Deze geul werd gegraven om het hoogteverschil tussen Margraten en Gulpen wat geleidelijker te laten lopen. Om te lopen nu een apart stuk met veel bomen over de geul waar je onderdoor moet en overheen moet stappen. Ik loop nu ruim een uur en begin trek in koffie te krijgen. Ik zou nu bijna in Scheulder moeten zijn en daar is horeca maar in de beschrijving staat dat deze maandag is gesloten. Pech dus. Dan denk ik in Scheulder te zijn en zie een terras dat open is, mazzel. De koffie is heerlijk maar om maar weer eens met Johan te spreken ” Elk voordeel heeft zijn nadeel” ik ben niet in Scheulder maar in Wijlre. Verkeerde pad ingeslagen. Het is gelukkig maar twee km om weer bij het goede punt te komen en zo kom ik toch nog in Scheulder. Er staat een man in zijn tuin de heg te snoeien en ik zeg, lekker rustig hier hè, nee dus, nu op maandag wel maar in het weekend komen hier honderden wielrijders langs en iedere oldtimer-club die er is komt ook wel een keer per jaar langs. Een kennis heeft zijn huis zelfs verkocht omdat daar een paaltje stond en de hele dag hoorde je de wielrenners schreeuwen, paaltje, paaltje, paaltje, hij werd er helemaal gestoord van. Ik werd wel uitgenodigd om een kopje koffie te drinken bij hem in de tuin, altijd lekker.

Na dit plaatsje wordt de route nog mooier, je banjert door weilanden, bossen, geulen en komt dan bij de orchideeëntuin die tot eind juni gratis te bezichtigen is. Heerlijk rustig en mooi.

De teller staat inmiddels op 20 km als ik weer bij het eerste terras aankom waar de Limburgse specialiteit, ei met Limburgs spek mij heerlijk smaakt. Het is tevens een boerencamping.

www.het-bakhuis.nl

Ik begin aan het laatste stukje, een stukje dat je zeker niet moet missen met nog een paar aardige klimmetjes en afdalingen. Dan zie ik een bankje met daarom heen een prachtig bloemenboeket, tenminste daar lijkt het op. Prachtige kleuren en de bijen vliegen af en aan.

Dan zit deze prachtige tocht er helaas alweer op. Door het verkeerd lopen precies 25 km.

http://goo.gl/maps/eG0vU

Minicamping “Bij Ons”. Groesbeek

Maandagmiddag, strak blauwe lucht en 22° kom ik aan bij mini camping “Bij Ons”. Het hek is dicht en er staat een joekel van een caravan voor mij. Er hangt een grote bel en die luid ik dan ook flink. Ondanks het harde geluid komt er niemand dus ga ik zelf maar eens op de camping kijken en daar kom ik Anita, de campingvrouw tegen die mij allerhartelijkst verwelkomt. Ze loopt gezellig mee naar de zeer ruime plaats die ik toegewezen krijg. Trots toont ze mij de tipi tenten, pipowagens en legertenten die helemaal zijn ingericht voor mensen die eens iets anders willen. De camping ziet er goed onderhouden uit en heeft allerlei leuke dingetjes in huis. Er is een meditatiehoek met een heus boeddhabeeld , overal hangmatten en je kunt voor een dag een houtgestookte hot tube huren. Voor de kleintjes een speeltuintje en voor wat grotere kinderen loopt er langs de camping een helder stroompje waar je heerlijk met water bezig kunt zijn. Voor € 15,00 kun je mee-eten en broodjes voor de volgende dag kun je bestellen. Je schrijft het maar op het schoolbord dat in de sanitaire ruimte hangt en het komt van, sorry, voor de bakker. Voor de afwas is er warm water, je staat gezellig onder de veranda af te wassen. Is het druk dan zijn er leuke zitjes waar je op je gemak kunt kijken hoe de andere, vaak mannen, de vaat staan te doen. Je hoeft op deze camping gelukkig geen wc-papier mee te nemen, dat hangt er gewoon en geen muntjes voor de douche, een lekkere harde straal zoals het hoort. Voor mij een minpuntje is de keiharde straal bij de wasbakken, als je op de knop drukt en je handen onder de straal houdt ben je gelijk drijfnat.
Als ik camping een cijfer moet geven is dat voor mij een 9.

Zweedse camino

20140511-163404.jpg
Het is weer eens wat anders da lopen in Spanje, lopen in Zweden.
Ik ben vier dagen in Zweden en dan moet je natuurlijk ook een stukje lopen. Pal achter het huis van mijn (s)zoon loopt een lange afstandspad, de E6. We lopen van Visinge naar Angarn een stuk van 14 km. De weg doet mij denken aan de camino primitivo, ruig, veel rotsen en stenige paden.

20140511-164526.jpg

20140511-164557.jpg
Het is lekker veel klimmen en dalen en anders dan op de Spaanse camino hier geen horeca maar open hutten met gelegenheid om te BBQen.

20140511-164934.jpg
Het pad komt langs een grafheuvel nog uit de Bronstijd. Men begroef hier de doden om aan te geven dat het een bewoond gebied was.

20140511-165310.jpg
Dan kom je zomaar langs een prachtig meer, je weet natuurlijk dat Zweden bekend staat om zijn vele meren maar zomaar als je in een bos loopt.

20140511-165529.jpg
Door de vele regenval van de laatste tijd is het pad behoorlijk modderig, mijn schoenen zuigen zich erin vast, eerst probeer je nog een beetje uit de modder te blijven maar al snel loop je er zo doorheen, ook een lekker gevoel.
In Zweden loopt het pad over een afstand van ongeveer 900 km, misschien ook weer eens een uitdaging om te lopen. In Malmö beginnen en dan door naar Stockholm.

20140511-171359.jpg
Je ziet overal om je heen velden met rendiermos. Hele helder bijna wit mos.

20140511-171517.jpg
Na een hele tijd door het bos te hebben gezworven kom je plotseling op een open terrein met een eenzame boerderij, hier moet je in de winter niet zijn, eenzaam en afgelegen.

20140511-171736.jpg
Het was een leuke uitdagende tocht.

even nadenken

Het is woensdag en vandaag ga ik met Marijke naar de supportbeurs, dit is een beurs voor mensen met een fysieke beperking. als we bij de jaarbeurs in Utrecht aankomen worden naar P4 gedirigeerd. Het is behoorlijk regenachtig. Auto geparkeerd, rolstoel eruit en Marijke in de rolstoel. Dan begint de eerste beproeving, ongeveer driehonderd meter lopen over betonplaten, kedeng, kedeng, ze wordt al aardig door elkaar geschut. Je loopt op een parkeerterrein en moet toch op een of andere manier eraf. De slagbomen zijn zo breed dat je daar niet langs kunt met je rolstoel, het kan wel over de stoep. Oei, geen aflopende stoep, alles zo’n 15 cm hoog, eerst met moeite erop en aan de andere kant weer eraf. Het regent nog steeds. Dan moet je een helling op om bij een brug te komen die over een watertje loopt. Prachtige stenen helling, alleen erg rolstoelonvriendelijk, hier wordt je echt door elkaar geschut, als je net wat drank gedronken hebt en wat ijs gegeten zou je een perfecte cocktail kunnen shaken. Dan ga je die brug over en zie je een rijtje mensen in rolstoel voor de lift wachten. Een kleine lift waar precies een rolstoel in kan. En dan het echte leuke, de voetgangers kant van de brug en trap naar beneden is overdekt, de kant van de lift dus niet. Welke dure architect bedenkt dit nou. Met ongeveer 14 wachtende lift gebruikers voor ons kun je wel bedenken dat we aardig doorweekt waren.

Verder was het een aardige beurs met uiteraard veel spectaculaire supersonische rolstoelen, de meest innovatieve autoaanpassingen en veel aanbieders van aangepaste vakantie’s.

%d bloggers liken dit: