Canada here we are

20140818-203559-74159810.jpg

20140818-203600-74160146.jpg

20140818-203559-74159604.jpg

20140818-203559-74159973.jpg

De eerste bus vanuit Wijk bij Duurstede gaat pas om half acht en we moeten deze halen om op tijd op Schiphol te zijn. Een kwartier ervoor staan we bij de halte, je weet maar nooit, misschien is hij wel vroeger en dan zie je hem precies voor mijn toch al niet te kleine neus voorbij gaan. Maar is keurig op tijd en wij zijn op tijd om de bagage af te geven en door de scanner te gaan. Ik had stiekem toch mijn riem om gelaten en wat denk je, geen piepje. Heb ik toch maar mooi voor elkaar. Bij het aan boord gaan staat er al een grote rij, iedereen wil zo snel mogelijk het vliegtuig in. En wat voor een vliegtuig, er gaan ruim driehonderd mensen in. Aan gekomen in Toronto gaan we direct door naar Herz om de auto op te halen. Ik geef mijn naam, “your not. in our system” . Hoe is dat toch mogelijk, ik heb het grootste deel al betaald, ik weet geen reserveringsnummer, wat is wijsheid? Na een half uur en voor mijn gevoel drie uur stress kom ik er achter dat de reservering niet op mijn naam staat maar op An haar naam. We gaan op weg naar Barrie een plaats aan een meer op anderhalf uur van Toronto. We worden met open armen ontvangen door de nicht van An in een heerlijk huis met uitzicht op het meer. Toen zij 9 jaar oud was is zij met haar ouders naar Canada vertrokken. Het eerste huis zijn we vandaag langs gegaan, zij hebben er een half jaar ingewoond, je kunt je armen zo door de openingen in de muren steken en dan in de winter 20 ° onder nul. Het was keihard werken, maar het is gelukt. We hebben een mooie sightseeing gedaan naar alle boerderijen en huizen waar ze gewoond heeft en natuurlijk een heerlijke BBQ met grote stukken wilde zalm. Dat is wel iets anders dan de laffe zalm die wij kennen.
(Wordt vervolgt)

waarloopjijwarmvoor filmpje

In het kader van mijn waarloopjijwarmvoor filmpjes deze keer Marja.

Een paar weken gelden was ik als begeleider van Marijke te gast bij BMS resort in Spanje. Daar ontmoette ik Marja die met haar man Robert de initiatief nemers zijn om mensen met een handicap, of fysiek of verstandelijk beperkt een onvergetelijke vakantie te bieden. Alle zorg die je nodig mag hebben kunnen zij bieden. Ook voor mijn Belgische blog volgers die misschien in hun omgeving iemand weten met een beperking die graag eens met vakantie willen is dit een aanrader.

zondagseten op maandag

Als pensionado weet je vaak niet meer wat voor dag het is. Het lijkt iedere dag wel zondag, geen wekker, eindelijk tijd voor de krant en zo nog veel meer. Ook met het eten is dat zo en daarom eten we zomaar op maandag iets wat voor mij eigenlijk zondagseten is. Verse FOREL, heerlijk buiten gebakken in roomboter op het vel op de plaat.Heerlijke opperdoezen en rode bieten salade erbij en natuurlijk een wijntje. Deze keer een lekkere lichte Portugese vino verde. Dit is een hele licht mousserende witte wijn, 9%.

Het Depot

armen houtenbed masker overzichtEindelijk een stukje over Het Depot in Wageningen. Ik ben er al een paar keer geweest en telkens weer onder de indruk van dit particuliere museum. Het is gevestigd in een oud modern universiteitsgebouw met de bijnaam “de banaan”. Je moet hier echt een keer naar toe, toegang is gratis. De foto”s spreken voor zich.

Kijk maar eens voor meer info op: Het Depot
denker stoel vioolvrouw vrouw

Sponsorloop voor DE GELE Pijl

Zoals de meeste van jullie wel weten loop ik dit jaar 2014 km voor de STG De Gele Pijl.
Je kunt mij sponsoren per km en dat kost, schrik niet, je 1 cent per kilometer.
Op dit moment staat de teller op:

km

Heb je behoefte om mij ook te sponsoren, schroom niet en laar het even weten.

info@waarloopjijwarmvoor.nl 

op de step naar Santiago de Compostella

Op het blog van Bruno dat ik volg omdat hij verslag doet van zijn fietstocht naar Santiago, kwam ik bovenstaande foto tegen. Nu had ik al van een vriend vernomen dat zijn kapper per step deze tocht ging doen en dan via een Vlaams blog zie ik Antonio op de step. Omdat het weer hoog tijd werd om een stukje van mijn steeds dunner wordende haardos te laten inkorten besloot ik maar eens bij deze Figaro Antonio binnen te lopen en verraste hem met Bruno’s stepfoto. Het was de eerste keer in de drie jaar dat ik nu in wijk bij Duurstede woon dat ik hier naar de kapper ging en ik moet zeggen ik heb geen spijt. Het oogt met de nadruk op oogt weer een stuk dikker en dat is de bedoeling.

Zal binnenkort eens een waarloopjijwarmfilmpje over deze steppende figaro maken.

https://www.youtube.com/user/waarloopjijwarmvoor/videos

jaarlijkse zussen en broerdag

Het is weer tijd voor het jaarlijkse uitje van mijn twee zussen en ik. Dit jaar is mijn jongste zus(je) aan de beurt voor de organisatie. Je weet nooit van te voren wat we gaan doen maar nu moet ik mijn fiets meenemen dus ik neem aan dat we niet gaan skiën of parachutes springen. Mijn vermoeden blijkt te kloppen, we gaan een stuk fietsen. Nu zijn we alle drie in de gelukkige omstandigheid dat we elektrisch ondersteunende fietsen hebben. We gaan op pad en mijn zusje zegt: nee niet weer pech met mijn fiets, ik trap mij rot en kom niet vooruit, zelfs op de sportstand blijkt het nog moeilijker te gaan. Na anderhalve km stoppen we en met “kenners” blikken bekijken we de fiets, ziet er mooi uit, goed in de lak dus wat zou er nou moeten mankeren. Ik opper om de accu er eens uit te halen en er weer opnieuw in te schuiven, misschien helpt dat. Ik hoor een schreeuw, NEEEEE, ik ben de accu vergeten, die zit nog in de oplader. Terug naar huis dus en opnieuw beginnen. Maar dan beginnen we aan de mooie route, langs de meanderende Eem, de met hoge hekken, camera’s, driedubbel schrikdraad omgeven residentie van onze gepensioneerde vorstin, dus nu princes Beatrix, ,mooie smalle bospaadjes en natuurlijk herlijke terrassen. Na zo’n 20 km zegt mijn zusje: Ik ga toch eigenlijk niet lekker, het trapt zo zwaar, zouden mijn banden soms niet hard genoeg zijn. Inderdaad, behoorlijk zacht, benzinestation opgezocht en oppompen maar, daarna gaat ze als een speer.

Mooie route, koude droge witte wijn, palmpje, heerlijk eten en ruim 50 km in de benen kun je met recht zeggen, het is fantastische dag geweest. Volgend jaar is het mijn beurt om iets te organiseren, suggesties?

Pensionado, het betere werk.

Het is woensdagochtend kwart voor acht en het zonnetje schijnt in bed op mijn gezicht. Het is tijd om op te staan, sportkleding aan om met poles een stukje te gaan lopen. Het Leersumseveld is een van mijn favoriete plekken om dat te doen. Half negen loop ik in mijn eentje daar mij uit te sloven met poles(nordic walking stokken) om toch wel gemiddeld zes en een halve km per uur te lopen. Maar de natuur is zo ontzettend mooi hier dat het zonde is om zo hard alles voorbij te lopen. Gelukkig heb ik mijn compactcamera altijd bij mij en sta vaak stil om mooie plaatjes te schieten. De heide staat alweer paars te wezen, de (wilde)runderen grazen vredig en het water van het meer kabbelt rustig. Bijna op het einde van mijn tochtje, het is maar net 6 km, kom ik pas een paar mensen tegen.
Het werk als pensionado is zo slecht nog niet.

hei meer rund

%d bloggers liken dit: