Vast in het tolpoortje.

Een paar maanden geleden reden wij van Italië naar Frankrijk over een tolweg. Al een paar keer zonder problemen met de creditcard betaald. Ik rij een poortje in met het cardlogo, stop het kaartje in de gleuf en mijn creditcard in de daar voor bedoelde gleuf. Er gebeurt niets, alhoewel, de slagboom blijft dicht en achter ons sluit de andere slagboom. Dat sta je dan. De intercom werkt niet, er wordt in ieder geval niet op gereageerd. Ach, daar komen twee mensen aan met emmers in hun handen. We leggen het probleem uit maar zij kunnen niets doen, het is hun afdeling niet. Ik moet met zoiets altijd denken aan Henk Elsink die in een lift vastzit, misschien ken je hem wel.

Goed een soort alarmnummer gebeld, weer wachten en ja hoor dat komt vanaf de andere kant iemand met een gekleurd hesje aanlopen met het tempo van een bejaarde schildpad. Hij kijkt even en ik moet meelopen naar het naastgelegen poortje. Mijn creditcard daar erin, betaling gelukt en hij doet de slagboom voor ons open. Op een paar minuten na een half uur geduurd. Dat wil ik dus niet meer. Voor deze reis heb ik bij de ANWB een tolbadge aangeschaft. Die plak je naast je achteruitkijkspiegel spiegel en als je door het poortje rijd met daarboven een grote T dan gaat als het goed is de slagboom zo voor je open.

Nu hoor ik van nogal wat mensen, waarom ga je dan over de tolweg en niet gewoon binnendoor. Dat heb ik ook altijd gedaan maar in mei ben ik in Frankrijk geweest en werd compleet gestoord van niet alleen de rotondes maar vooral van in elk dorpje de hoge drempels. Ik ben nu niet met vakantie in Frankrijk maar op doorreis naar Spanje. Via de tolweg, de cruisecontrol op 100 en wachten tot je er bent. Heel relaxed.

Daar is het eerste poortje waar ik doorheen moet, toch even spannend, doet ie het of doet ie het niet. Ik kom rustig aanrijden en vlak als ik voor de slagboom kom gaat hij de hoogte in. Opluchting. Het werkt.

Vandaag overnacht ik op een camperplaats van Camping-CAR Park. Deze zomer ook een paar keer gebruikt en er stond nog saldo op het pasje. Deze camperplaats kost 12 Euro per nacht inclusief stroom. Ik hou mijn kaart voor de lezer en ook deze slagboom gaat gewoon open. Je kunt hier water innemen en lozen. Op deze plaats is geen douche maar hij ligt naast een historisch plaatsje, La Voulte-sur-Rhône. direct na aankomst ben ik daar doorheen gaan wandelen en vele trappen op naar het kasteel, zoals er zo vele aan de Rhône staan. Ik heb er een een minuut durende video van gemaakt.

  • Camperplaats bij La Voulte-sur-Rhône
  • Een plek van Camping-CAR Park
  • Sitecode Campercontact 99800

De weg naar Spanje

Voor de zekerheid de wekker op 7 uur gezet. Natuurlijk was het niet nodig, ruim voor de mijn horloge gaat trillen ben ik wakker. Maar ik heb nog geen zin om op te staan en blijf lekker liggen tot mijn pols begint te pulseren. Het is zaterdag waarom zo vroeg dan? Sprintertje staat klaar om mij naar Spanje te rijden. Ik rij deze keer alleen, mijn lief neemt over twee weken de vogelroute naar het zuiden. De laatste dingen nog even Sprintertje in en een innige omhelzing met mijn lief en daar ga ik. De hoek om en direct een hoop herrie. Vergeten de drie laden met bestek, glazen en borden te borgen. Begint lekker, niets stuk gelukkig.

Het eerste stuk is wat mistig. De eerste stop is iets voor Luik en daar tover ik mijn zonnebril tevoorschijn. Scherpe lucht en een pittig zonnetje. Mijn plan is om na iedere twee uur eerst een kwartier gaan liggen met de ogen dicht, even mindfull alles loslaten en dit is dan de eerste keer dat ik dat doe en het bevalt uitstekend. Daarna ontbijten met een heerlijk vers gezette koffie. Ik kan er weer even tegen. Rijden maar weer, de ladekast zit dicht. Na Luik als ik een rotonde moet slechten weer een hels kabaal achter mij. Nee hé, de koelkast niet op slot gedaan, die vliegt open. Ik kan nergens stoppen en pas na 5 km lukt dat en kan hem weer sluiten. Bij iedere bocht ging hij weer open of dicht. Eerste dag perikelen.

Na Luik stijgt het al snel en de zonnige weer gaat over in mist, regen en windvlagen. Niet mijn favoriete rijweer.

Natuurlijk even goedkoop tanken in Luxemburg en er weer twee uur opzitten. Timer op 15 minuten en ik was nu zo mindfull dat is zelfs in slaap viel. Na 14 minuten werd ik uit mijzelf wakker, weer fit om na wat te eten en koffie verder te gaan. Ik rij vandaag naar Haroué. Als ik er aan kom staat er 513 km op de teller. Lekker toch dat ik geen haast heb.

Ik heb via de campercontactapp een plaatsje gevonden aan het riviertje de Madon. Het is een plaats met maar zo’n kleine 500 inwoners maar wel met twee hotels en een kasteel. Het werd gebouwd in de 18e eeuw. Laat vandaag nu ook Sint Nicolaas hier audiëntie verlenen aan de plaatselijke kinderen. Die man is ook overal tegelijk.

Natuurlijk kunstwerk

Parking Haroué. Ik kon door de nattigheid niet in het gras staan maar op het weggetje naast de rivier is het ook uitstekend te doen.

Sitecode van campercontact: 13344

Het sneeuwt. Ja en?

Het is lichter dan anders als ik na een prettige nacht wakker word. Niet helemaal meer als een veertje spring ik uit bed en loop de kamer in kijk naar buiten en zie iets dat verklaart waarom het lichter is, het 🌨. Niet dat ik nu direct in de garage de langlauf latten tevoorschijn haal maar het er is wel een dun laagje poeder.

Uitzicht vanaf balkon

Camperen

Nu is het de bedoeling dat we vandaag een dagje en nachtje met Sprintertje op stap gaan naar natuurcamping de Klashorst in Diffelen. Anderhalf uur rijden maar om daar nu de hele dag in de nattigheid door te brengen? Nou nee. Afzeggen dan maar.

Afzeggen? Sprintertje ontmoet daar nog 4 collega’s en wij 8 vrienden. Afzeggen is geen optie, we gaan.

Ede ligt natuurlijk op een soort berg vandaar de sneeuw want voor Arnhem gaat de sneeuw al over in regen. De hele weg naar Diffelen maken de ruitenwissers overuren. We rijden het terrein op, overal diepe gaten gevuld met water. We zijn al eerder op deze camping geweest en rijden dan ook direct door naar onze plaats. De vier collega’s van Sprintertje staan er al. Wel zonder iemand erbij. de acht mensen die bij de campers horen weten dat je van regen niet smelt en zijn heerlijk aan de wandel. Wij draaien de luifel uit en zetten de kachel aan.

Intussen zijn de wandelaars terug, nat, moe maar voldaan zoals dat heet. nu is het fijne van deze camping die trouwens het hele jaar open is dat er ook een op hout gestookte sauna gehuurd kan worden. Dat is met dit weer natuurlijk wel heel comfortabel en we hebben er behoorlijk gebruik van gemaakt.

Maar dat is niet alles, deze camping heeft ook een vuurplaats. Het is een overdekte ruimte. gemaakt van houten palen met een natuur dak erop. In het midden een grote stookplaats met erboven een soort afzuigkap maar dan niet mechanisch waardoor de rook naar buiten kan. Banken om het vuur en in die ruimte gaan we oliebollen bakken. Het is nog wel geen oud en nieuw maar ook in deze tijd smaken ze uitstekend zeker als onze biobakker erbij is. eerlijk gezegd is zij ook degene die ze bakt, wij zijn meer van het consumeren.

En zo bleef het nog lang gezellig.

De hele nacht regen maar bij het opstaan schijnt de zon zowaar. De weather channel geeft aan dat het pas na enen gaat regenen. Eerst koffie met een oliebol en dan wandelen in deze prachtige omgeving. Bij het verlaten van de camping zie ik nog een bekende staan. Met zo’n tentje ging ik op stap naar Santiago de Compostela maar het tentje was niet zo een succes. Wel lekker licht maar met die grote rugzak die ik bij mij had was hij toch echt te klein. Twee keer gebruikt en toen naar huis gestuurd.

Super klein tentje
De zon schijnt. (Foto Eric Soer)
De zon verdwijnt alweer achter de wolken

De koffie smaakt na het lopen extra goed en het is weer tijd om de boel op te ruimen en richting huis te rijden. Wat een mazzel dat we niet thuis gebleven zijn. Sneeuw. Ja en? We zijn niet gesmolten en hebben echt genoten van dit mini weekend. Een goede generale repetitie voor de reis die 4 december begint. Op naar Spanje 🇪🇸


De camping waar wij waren heet Natuurterrein De Klashorst

Je hebt een eend en eend

Op zee ter hoogte van Engeland ontvang ik een telegram en dan bedoel ik niet het telegram van nu. Dat is een dienst net als Whatsapp. Nee wat ik bedoel is zo’n opgevouwen brief met daarin een tekst. Dit was een telegram gestuurd door defensie.

Geachte heer/stop u dient zich binnen vijf dagen na nu te melden voor het uitvoeren van uw dienstplicht/ stop bij het niet nakomen van deze oproep zal er een strafmaatregel volgen/stop

Daar sta je dan, net negen maanden weggeweest, een behoorlijk vrij leven gehad en dan nu het strenge regime van het leger. Even slikken dus.

Zo sta ik dan vijf dagen later aan de poort van een kazerne in Leiden. Nu kan je het slechter treffen ik stond aan de poort van de kokschool. Opleiding tot kok, niet teveel gedoe met militaristische activiteiten. Nu denk je misschien wat heeft dat nu met eend te maken.

Na mijn “afstuderen” als militaire kok werd ik geplaatst in een grote legerplaats te Garderen. Er waren daar zo’n tweeduizend man gelegerd. Daar mocht ik dus, gelukkig niet alleen, voor koken. We werkten daar in een soort ploegendienst. De ene dag ochtenddienst en de andere dag middagdienst en dat gaf mogelijkheden om er tussenuit te gaan. Dan is een auto wel handig en ik kon via mijn zus die bij Citroën werkte een 2cv kopen. Elf jaar oud bouwjaar 1958. Grijs met de deur die nog aan de voorkant open ging. Topsnelheid 85 km en ruitenwissers gekoppeld aan de snelheidsmeter, dus als ik stil stond deden die het ook niet. Wat een charme. O ja, hij kostte 600 gulden. Ik was meteen verk(n)ocht. Liefde op het eerste gezicht voor de eend.

In de twee weken vakantie die je toen ook al kreeg in het leger ben ik er met mijn toenmalige lief mee naar de Cote Azur gereden. Het puptentje mee. Nu krijg je als militair maar een half tentje en een stok en dat is om te overnachten niet zo handig maar mijn dienstmaat Wim leende mij zijn andere helft alleen waren we tweede stok vergeten. Onderweg een soort passende stok uit het bos gehaald. De 2cv deed het fantastisch.

Die eend had ook, heel apart, een dubbele bodem. Daarin pasten een hoop blikken noodrantsoen die ik samen met mijn inmiddels dikke vriend Wim, ook kok, de kazerne uit smokkelde. Wim had ook als een van de weinigen in die tijd een auto, een Renault Dauphine maar is toen we eenmaal uit dienst waren ook overstapt naar een Eend. We hebben er zelfs een oudje bij gekocht voor de onderdelen.

Ik was zo gecharmeerd van deze voiture dat toen, nu 50 jaar geleden ik naar het stadhuis reed in mijn eigen nieuwe rode eend met 4 gele eenden als gevolg. Maar zoals het ook weleens in de liefde gaat, het kan wat minder worden en ik stapte over op een ander merk. Einde Eend tijdperk.

Wat er voor terug gekomen is dat is eend en dan bedoel ik eend om te eten. Eigenlijk al jaren als we in Frankrijk zijn duiken we de grote supermarkt in en kopen er verschillende eendproducten. Mijn favoriet is eendenborstfilet met zo’n dikke speklaag erop. We hebben in Sprintertje een behoorlijk vriesvak en die is dan ook flink gevuld met eend. Deze Franse eend is heerlijk maar ik wist niet dat er ook Nederlandse eend te koop is. Ik kwam erachter dat in Lunteren dus in mijn eigen gemeente een eendenfokkerij zit. Daar ben ik eens gaan kijken.

De eenden lopen binnen in een schone en ruim geventileerde ruimte. Heel veel schoon water en ze worden binnen gehouden omdat als ze buiten lopen er veel meer kans is op ziektes. De Franse eend die wel buiten loopt krijgt uit voorzorg bergen medicijnen toegediend en de Nederlandse daartegen helemaal niet. Voor mij is de keus dus makkelijk, de eend zonder medicijnen. Is hij ook lekker? Ik kan je zeggen hij is zelfs meer dan dat, super mals. Ik hoop dat ik deze liefde nog lang mag koesteren.

Eendenborst met gekaremeliseerde witlof, pastinaak puree en stoofpeertjes. Druk op de foto voor het recept.

De onzichtbare wandelaar

Helemaal in de mood ben ik aan het wandelen. Rondje Ede. Even nog een nieuwe bulk medicijnen afhalen bij de apotheek. Ooit een akkefietje met mijn hart gehad en direct een blijvende gebruiker voor de “zekerheid” medicijnen.

Bijna bij de apotheek kruis ik een weg. Ik moet oversteken, doe de eerste stap op de weg, er komt een auto van links en ik verwacht dat die zo als het hoort en volgens de huidige verkeersregels zelfs verplicht is voor mij stopt. Nee dus. Gelukkig heb ik een noodrem op mijn benen die ik gebruik en sta direct stil.

De auto is een hoge Peugeot met van die kleine raampjes. Dat schijnt ook weer mode te zijn, kleine raampjes, heb je een lekker zicht. De vrouw die rijdt komt amper boven het raam uit. Ze schiet dus voor mij langs de hoek om en ik zie nog dat ze het parkeerterreintje bij de apotheek opdraait. Dat komt goed uit ik versnel mijn pas en sta bij de auto als ze uitstapt. Het is een vrouw van een jaar of zestig alhoewel ze ook jonger kan zijn maar het is moeilijk in te schatten. Ik woon in de biblebelt of de bijbelgordel. Dat is een strook die loopt van Zeeland naar Overijssel. In deze strook wonen wat meer gereformeerden dan in andere streken in Nederland. De vrouw die uitstapt is waarschijnlijk een van hen. Grijs jasje, zwarte rok en zwarte schoenen. De grijze haren strak naar achteren met een stijf knotje.

Mevrouw, heeft u een momentje? Bent u er van op de hoogte dat een voetganger die de weg oversteekt voorrang heeft boven afslaand verkeer?

Hoe bedoelt U?

Ik stond op de weg om over te steken en u reed gewoon door en de hoek om.

O, ik heb u niet gezien.

Nee dat kan ik mij voorstellen ik heb een te onopvallende jas aan. Daar ging ze niet op in. Als je die oranje jas niet ziet is een bezoekje aan de oogarts misschien wel aan te bevelen.

Ik keek naar die auto die om de hoek stond waar ik langs moest en ik heb u toch niet aangereden?

Dat klopt maar u weet dus wel dat u moet stoppen in zo’n situatie?

Ja wat denk je nu, dat ik net rijd? Ik zag je gewoon even niet.

Geen sorry of iets dergelijks. Ik verspil mijn energie er verder niet aan en wens haar een prettige dag verder en ga mijn pakketje ophalen.

Een droom van een tuin

Het is een tijdje stil geweest met de “waarloopjijwarmvoor” video’s. Dat is jammer want er zijn zoveel mensen met een passie. Bij toeval alhoewel toeval? Toeval bestaat niet, wel het valt je toe en dat deed het. Ik was aan de wandel en kwam langs het Natuurcentrum bij de Ginkelse hei. Naast dit centrum zag ik een prachtige tuin waar je vrij in kunt lopen. Dat deed in dan ook. In de tuin kwam ik in gesprek met Lia, een vrouw met een passie.

Vorig jaar zette ze samen met haar collega Jan de stap om van een kale tuin een eetbare tuin te creëren. Dat doen ze niet met z’n tweeën maar met een aantal veelal jonge mensen. Het kan via Vitesse coaching, begeleiding bij het hervinden van je energiebalans of als arbeidsmarktgerichte dagbesteding.

Bekijk de video, daar komen verschillende mensen aan het woord die allemaal even belangrijk zijn voor het slagen van dit geweldige project en zie je natuurlijk ook veel van de tuin.

Ik had een echt gevoel van flow toen ik door deze oase liep en met de mensen in gesprek kwam.

Wat vind je van de video?

Zo aan de wandel met hier en daar een paar druppels maar ook zon en dan zie je de mooiste luchten. Een prachtige regenboog en toen ik mij omdraaide de zonnestralen die vanachter een imposante wolk alle kanten opschoten. Wat is Nederland toch mooi.

Toch nog een mooie week.

De week begon maandag met een reünie. Neven en nichten van mijn lief. Bijna allemaal boven de zeventig. Allemaal krasse knarren. Altijd weer leuk om elkaar een keer per jaar weer te zien. Nu lijkt het misschien met de tekst “toch nog een mooie week” dat na die reünie de week toch nog mooi werd maar dat bedoel ik niet. Het weer viel deze week behoorlijk mee. Tijd voor Sprintertje en om weer een paar wandelingen te maken.

Maar eerst dinsdag een “waarloopjijwarmvoor” video te maken.

Sinds een jaar is er een Ede een speciale tuin, De Heemgaard opgezet door Jan en Lia. Het is een verscholen tuin vol geurige kruiden, eetbare bloemen en bijzondere planten. De video is nog niet klaar dus over deze speciale tuin volgend keer meer.

Woensdag en donderdag waren gereserveerd door Sprintertje. Zij vond het wel eens tijd worden voor een schoonheidsbehandeling. Haar schedel was helemaal vuil en dof. Niet alleen haar schedel maar ook de rest van haar body. Eerst het vuil eraf, toen een peeling met een speciaal middel en als kers op de appelmoes een lekker maskertje. Uitwrijven als een massage maar dan met een zachte doek. De schedel glimt weer als die van Kojak. Weet je nog wel, die politieman met de lolly in zijn mond. Een serie die werd uitgezonden tussen 1973 en 1978.

Vrouwe Sprintertje

De body moet nog even wachten tot ik weer zin, tijd en mooi weer heb of anders tijdens de drie maanden Spanje.

Vrijdag weer tijd om te wandelen. Ik maakte er een in de buurt van Oosterbeek. Heel verrassend kwam ik door een speciale bomenrij. De route begon bij Revalidatiecentrum Klimmendaal dat in een prachtig bebost gebied ligt. Om half negen liep ik daar al te struinen. het begin nog erg koud maar toen de zon eenmaal begon te stralen was het heerlijk.

Vrijdagmiddag kwam mijn lief haar dochter met twee kinderen logeren. Z van 4 jaar en S van 10 maanden. Twee nachtjes slapen. Zaterdagmiddag met z’n vijven een wandeling gemaakt op de Ginkelse Heide. De zon verdween een er kwam laaghangende bewolking, de wolken werden nog net verlicht door de achterliggende zon. Dit is net zo mooi als een ondergaande zon.

Bij de hei horen ook schapen en wij hadden de mazzel dat ze net terug kwamen bij de basis en door de Border Collie achter het wolven bestendige hek gedreven werden.

Kleinzoon Z heeft in oktober voor zijn vierde verjaardag een BMX fiets gekregen en natuurlijk moest hij zijn kunsten aan opa laten zien die gelukkig s’morgens zijn medicijnen had ingenomen want soms moet ik mijn hart vast houden zo hard gaat dat. Op het filmpje is nog maar een makkie.

Zo is deze week weer omgevlogen en heb ik weer zin in de volgende. Maandag de Limoncello af maken. Volgende keer foto’s en het recept.

Het einde van YouTube

Het einde van YouTube? Nee dat zit er waarschijnlijk niet in.

Waarom is de titel dan, het einde van YouTube?

Dat zit zo, ik kijk best regelmatig naar video’s op YouTube . Even een gebruiksaanwijzing of een uitleg van het een en ander, je kunt zo gek niet bedenken of er is wel een video van. Maar wat mij zo irriteert zijn de reclames. Voordat een filmpje begint komen er eerst twee reclames en is het filmpje wat langer dan krijg je middenin nog eens reclame. Ook de video’s die ik plaats zijn voorzien van reclame alleen daar word ik niet beter van. Alle opbrengst is voor YouTube. Pas als je kanaal 1000 abonnees heeft begin je een klein beetje te verdienen. Mijn kanaal “lekkerlopentv.com” schommelt al jaren rond de 400 abonnees, niet genoeg dus om van de voordelen van meer dan 1000 te profiteren. Daarom overweeg ik om te stoppen met YouTube en over te stappen naar Vimeo. Vimeo is absoluut reclame vrij maar is lang niet zo bekend bij het grote publiek. Om maar met het begin te beginnen.

Het ontstaan.

Het is februari 2005 en drie jonge ex werknemers van Pay Pal zitten te brainstormen en komen op het idee een video platform te beginnen. Ze noemen het YouTube. Het eerste filmpje staat op 23 april 2005 online. Het is een 18 seconden durende video met daarop een van de drie oprichters, Karim in de dierentuin. Heel knullig maar inmiddels al meer dan 18 miljoen keer bekeken. En zo begint het, binnen de kortste keren is het een groot succes. Zelfs zo’n succes dat na anderhalf jaar ze de boel verkopen aan Google voor 1,65 miljard dollar. Dat lijkt veel maar vorig jaar was de reclame omzet voor YouTube 15 miljard dollar dus een goede investering.

Iedere minuut worden er 500 uur aan video’s geüpload en 2,8 miljoen Nederlanders kijken elke dag op YouTube.

Het dilemma.

Nu sta ik dus voor de keus om over te stappen naar Vimeo, video’s zonder reclame of toch maar bij YouTube blijven en proberen om boven de 1000 abonnees te komen. Ik maak de video’s toch met het doel dat ze bekeken worden. zo maakte ik vorige week een video van de kunstroute in Brummen. In deze video laten twee kunstenaars hun werk zien en vertellen erover. De moeite waard om te bekijken.

Video leuk? Geef hem dan een duimpje omhoog.

Hulp.

Help jij mij mee om 1000 abonnees voor mijn YouTube kanaal te krijgen? Hier is de link.

%d bloggers liken dit: