Vier rode wijn en ………..

Van de prachtige stad Silves rijden we naar onze volgende bestemming, Cachopo. De plaats schijnt niet zo heel interessant te zijn maar de weg ernaar toe is wonderschoon.

We passeren plekken die eigenlijk te klein zijn om dorp te heten. Half vergane huizen, bewoond door mensen die net zo lijken te verdwijnen als het pleisterwerk. De jeugd is vertrokken, op zoek naar iets anders, ergens anders.

Cachopo vormt daarop geen uitzondering. Op straat zien we alleen oude (wij zelf incluis)mensen. Bij een klein café is een man van zeker tachtig bezig met het bewerken van olijven, samen met een man die zijn mond vermomd heeft als baby, er zitten tenminste geen tanden in. Hun bewegingen zijn traag, maar routineus, alsof ze dit al een leven lang zo doen onder het genot van een glaasje met rode vloeistof erin. Ik gebaar dat wij die rode vloeistof ook wel willen.

We krijgen ieder een glas, het blijkt rode wijn te zijn,tot de rand gevuld. We gaan nog even buiten van de laatste zonnestralen genieten en laten de rode wijn ons goed smaken. Het is wijn uit deze regio en helemaal niet verkeerd. Ik zet de lege glazen terug op de toog en wil afrekenen. Een euro…….versta ik het goed? Ja een euro. We moeten perse nog een glas drinken van het huis. Voor ik kan weigeren zijn de glazen weer gevuld. De jeugd is weg maar deze laatste der mohikanen leven hier een rustig stressvrij leven.

Cachopo is geen dorp om dagen te blijven. Dat doen we dan ook niet. We overnachten hier en rijden dan door naar Vila Real de San Antonio.