De mooiste weg ter wereld.

Vandaag wil ik van Zarnesti naar Carta. Het is maar 93 km. Klinkt aantrekkelijk maar toch ga ik dit niet doen. Ik wil n.l. speciaal over de mooiste weg van de wereld. Alleen de naam van de weg is al mooi de Transfaragaran of gewoon de 7c maar dat bekt niet echt. Het eerste stuk net voorbij Bran is op de kaart een een rode hoofdweg. Deze is wel zo slecht met diepe gaten dat mijn gemiddelde snelheid niet hoger ligt dan 45 km p.u. Je zou hem dus goed met een Canta  kantakunnen doen. Dan kun je mooi de kuilen ontwijken maar met sprintertje van 7.3 meter is dat een stuk ingewikkelder. Via een gele smalle weg waarvan de ondergrond veel beter is kom ik uit op de magische Transfagarasan. Door de vele haarspeldbochten mag je maar 40 km p.u. rijden maar er zijn niet veel mensen die dat ook doen. Dictator Ceausescu wilde een strategische verbindingsweg door de bergen, om te voorkomen dat de Sovjets Roemenië zouden binnenvallen, net zoals ze dit in 1968 bij Tsjecho-Slowakije hadden gedaan. De Transfagarasan is tussen 1970 en 1974 door het leger gebouwd en kostte aan veertig mensen het leven. Er is alleen al meer dan 6.000 ton dynamiet gebruikt om een pad op de noordelijke bergflank vrij te maken ( bron reisbijbel). Hij is inderdaad prachtig en heeft voor mij drie gezichten. Het eerste stuk langs het gigantische stuwmeer is prachtig. Heel veel water.

Het tweede deel gaat de hoogte in tot boven de 2134 meter en verandert het landschap volledig. Kale maar toch met een dun laagje groen beklede berg toppen en daar kronkelt de weg zich een baan omhoog.

9aaa8bbc-b7ef-41c4-9c4d-21fae673af54
Sprintertje kan even uitrusten

Het derde deel heeft iets liefs. Op het hoogste punt is het een drukte van belang. Allemaal kraampjes met souvenirs. Ik kon er niet stoppen met de Sprinter. Nu zat ik ook niet op mijn verende chauffeursstoel te springen dat ik al die flut dingetjes moest zien. De weg is echt een aanrader.

Beneden aangekomen is de eerste camping die ik tegen kom , De Oude Wilg. Dat klinkt niet echt Roemeens. Dat klopt ook wel want het is de Camping van de Nederlandse Manette en haar Roemeense man Tudor. Daar ga ik stoppen en weer eens een beleefjedroom video maken. Het is een gezellige drukte want de Nederlandse Caravan Club is er ook neergestreken voor een paar dagen. Deze bestaat al 60 jaar en is nog springlevend. Met een camper mag je ook lid worden.

Manette en Tudor leerden elkaar kennen in Scheveningen en na een paar jaar zijn ze verhuist naar het geboorteland van Tudor en zijn daar voorzichtig de Oude Wilg begonnen. Inmiddels is het een must voor Nederlanders die naar Roemenië gaan om deze camping te bezoeken. Nu ligt hij natuurlijk wel erg gunstig als je vanaf de Transfagarasan komt of die de andere kant op wil rijden.

Ik ben nog even met een treintje naar de grote stad geweest. Sibiu is een mooie oude stad met een niet zo’n grote kern. Het is wel grappig met de trein. In Carta waar de camping staat is een soort stationnetje, eigenlijk alleen maar een soort bushokje. Je koopt je kaartje ook in de trein. Onderweg stopt hij ook zo’n keer of twintig en gewoon op een overweg. Je moet een enorme grote stap maken om in of uit te stappen. Op de terugweg veel dezelfde mensen als op de heenweg en ik stond een beetje te kijken op het perron toen een man mij bij de arm pakte en duidelijk maakte waar ik moest instappen. Hij zat op de heenweg ook in de trein. Zo wist ik ook precies waar weer uit te stappen want dat zie je nergens. De volgende dag nog 50 km gefietst door het prachtige landschap met authentieke huizen.

Morgen rij ik door naar de streek Moldavië waar van men, alweer men zegt dat het de mooiste streek van Roemenië is maar daarover de volgende keer weer meer.

Heb je eerste vijf delen van Roemenië gemist dan kun jij als je op de foto klikt  roemenie  nog even terug kijken.

Advertenties

9 comments

  1. Weer een prachtig verhaal Harry. Die trein doet me denken aan een treinreis in Tjechië. Daar moest je op het perron je hand opsteken om de trein te laten stoppen, zoals we hier bij de bus doen en in de trein aangeven waar je er uit wilde.

    Like

  2. Wat een mooi interview, helder en duidelijk. Wat een enthousiaste vrouw, ze heeft ‘het’ toch maar mooi gedaan. Het is een droom geworden. Graag nog meer verhalen over Roemenië Harry. Wat een mooi land. Goede reis verder.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s