Sprintertje op reis in Spanje, Kerstdagen

Feliz Navidad, God Jul, Frohe Weihnachten, Joyeux Noel, Merry Christmas en natuurlijk Vrolijke Kerst. Daarmee worden we begroet door de diversen nationaliteiten die hier de kerst doorbrengen. Enkele dames hebben hun casueel kleding verruild voor een sjieke kerstoutfit. De meeste die mij goed kennen weten dat door ingrijpende gebeurtenissen kerst voor mij niet hoeft, dus geen feestkleding. We gaan vandaag lopen naar de faro(vuurtoren) op het topje van de rots. Het is een leuke wandeling bergopwaarts en het uitzicht is natuurlijk prachtig. We zijn niet de enigen die er zo over denken want het is best druk, er zijn meer mensen die er even uit willen voor een stevige wandeling. Je ziet in deze rotsen grotten waar Berbers vroeger leefden en de ruïnes van een huis en schuren waar een familie woonden die ocriet uit de berg haalden, dit is pigment voor verf. Een hard leven maar deze familie was wel de eerste in dit gebied die een platenspeler had, grappig is dat. Maar als je daar zo staat denkt ik wel wat makkelijk is het nu toch en wat een sappelen en ook zwaar werk is het dat deze mensen deden.
Terug gekomen op onze camperplaats na 13 km lopen komen we erachter dat van de vaste gasten die hier al jaren komen er niemand is die ooit naar de faro geweest is, onbegrijpelijk.

Het is tweede kerstdag en we gaan met een treintje naar Denia. De rit duurt een uur en twintig minuten. Het is een boemeltje en er zijn 13 stops. Het is een eenbaans spoorlijntje en op sommige plaatsen bij een stationnetje is hij even tweebaans en wachten de treinen op elkaar. Er staat dan een man of vrouw met een rode knuppel in de hand en regelt het vertrek. Fluitje, rode knuppel de hoogte in en daar gaan we weer. Soms heb je het gevoel in een achtbaan te zitten, we rijden pal naast afgronden, maken korte bochten en voortdurend is de machinist aan het toeteren.
Vanuit Denia vertrekken verschillende ferries naar de Balearen. Het is een aardig stadje met een kasteel dat te bezichtigen is, een haven waar hele grote jachten liggen. Er zitten mensen op dek om gezien te worden, beetje in de stijl van Monaco en Saint Tropez. Op de terug weg stapt op een heel druk station een man in die zich erg vreemd gedraagt. In Altea gaan er veel mensen uit en hij staat helemaal tegen een toeriste aan die er uit moet. Hij is heel druk en ook Spaanse jongeren in die trein lijken bang te zijn. Hij loopt op en neer in de trein, het geeft een naar gevoel, de volgende halte moeten wij eruit en nu ook weer komt hij erg dicht binnen mijn aura. We proberen zo snel mogelijk uit de trein te komen en zijn niets kwijt, opluchting. Bij thuiskomst ook nu weer, geen van de vaste klanten die hier al jaren komen hebben ooit het treintje genomen. Maar er zijn er nu vier die het ook gaan doen.

Advertenties

5 comments

  1. Hoi Har Denia waar jij over schreef daar wonen ook Jan en Janny Eleveld (ouders van Marije Eleveld wethouder van de PVA Ede) Jan en Janny hebben daar een vakantieverblijf voor de sportieveling. Ik vond het leuk dit je even te laten weten. Jij kent ze wel woonden vroeger bij Ab en Ger in de Madoeralaan, hij zat in de raad voor groen links. Fijne tijd nog liefs Nelly.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s