Schiphol en de paarse krokodil

Het is woensdagmiddag als de telefoon gaat bij mijn geschenkdochter, ene Marco Bakker aan de lijn, een medewerker van de KLM. Heeft u familie die toevallig vandaag met onze maatschappij naar Stockholm vloog? Ja mijn broer. Dan heb ik hier zijn Iphone, die zat nog in het vakje in de stoel. Oké, hoe gaan we dat oplossen, mijn moeder komt maandag terug uit Stockholm, misschien kan die de telefoon dan even oppikken. Goed plan, dan leg ik hem in de kluis bij de tranferbalie van de KLM. Normaal gaat zoiets na een dag naar de afdeling lost and found maar ik laat hem tot maandag hier.

Maandagmiddag landt mijn geliefde om 15:30 uur en gaat naar de transferbalie en vraagt naar de telefoon. Nee mevrouw die is hier niet meer u moet echt naar de afdeling lost and found, daar is hij naar toe. Kan gebeuren. Eerst langs de douane en daar komt mijn geliefde de deur door, even een innige omhelzing en over tot de orde van de dag, de telefoon. we gaan samen de kelder in naar de afd. L&F. Voor de balie staat een, hoe zal ik het zeggen, nou een kleerkast van een man met een diepe, luide stem met een duidelijk Surinaams accent. Wij komen een vergeten telefoon ophalen die zou hier moeten liggen. Heeft u een referentienummer? Nee die hebben we niet. Dan kan ik u niet helpen, kijk die grote blauwe container is helemaal gevuld met enveloppen met allerlei vergeten spullen erin, elke envelop heeft een referentienummer, als ik die niet heb kan ik niets doen. Kunt u niet op vluchtnummer zoeken? Nee, alleen een referentienummer. U kunt het ook nog proberen bij nagezonden bagage, deur 16 hierboven.

P1070385P1070383

Naar boven naar deur 16. Dit is een kaal hokje naast de roltrap en achter een nog kalere desk zit een jongeman onderuit belangrijk te wezen. Wat kan ik voor u doen? Na het hele verhaal te hebben verteld zegt hij: Dan heb ik wel uw instapkaart nodig. Die heb ik niet want met de KLM app check je in en staat je boardingpass op je telefoon, geen papier meer. Ik werk hier hier en je krijgt altijd een papiereninstapkaart. Nee, dus en we laten het hem zien, we mogen dan wel tot de rimpelgeneratie horen maar blijven wel op de hoogte van de laatste gadgets en rustig blijven vooral rustig blijven al zou je hem wel eens door elkaar willen schudden. Het is niet mijn pakkiean,  maar ik zal nog een keer bellen met die dame van de transferbalie, nee die weet er ook niets van, ik had het niet hoeven doen maar nu doe ik ook niets meer, gaat u maar naar de balie van de KLM, die zit hierboven. De roltrap op dus en daar is de KLM balie.

P1070381

Aan de eerste medewerkster het verhaal weer verteld en ook zij verwijst ons weer naar de kelder, daar gaat alles naartoe. Daar hebben we net een kwartier gestaan, we blijven ons niet van het kastje naar de muur sturen We vragen of ze Marco Bakker dan kennen want die heeft gebeld en ja hoor hij werkt daar. Ik vraag nog of het DE Marco Bakker is die misschien wat aan het bijverdienen is, dat is hem dus niet, deze Marco lijkt in de verste verte niet op de operazanger. De buurvrouw aan de balie vraagt iets meer, welke dame heeft u geholpen? Een blonde dame. Ja de meeste dames hier zijn blond. O nu begrijp ik het. Zij gaat toch weer bellen en ja hoor de telefoon blijkt toch in de kluis te liggen maar wel achter de douane en daar komen we dus niet meer. De aardige blonde dame gaat het toch voor ons regelen, persoonlijk gaat ze naar de transferbalie en na een kwartiertje komt ze terug met……..ja wel hoor de telefoon.Anderhalf uur later zijn we wel toe en met een droge keel zijn we toe aan een lekker biertje.

Advertenties

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s