Doodstil naar de Noordkaap

Tijdens onze 12 provinciën trip zijn we nu in Noord Groningen beland. We staan op een camping in Uithuizen met prachtig weids uitzicht over de uitgestrekte landerijen. Een aantal jaren geleden begon ik hier aan het Jacobspad en vond het er erg kaal uitzien. Niet mijn land, dacht ik toen. Maar een mens kan van gedachten veranderen, want was is het mooi. Vandaag een prachtige fietstocht gemaakt naar de kust. Vlak naast onze camping lig het gehucht Doodstil. Een leuk dorpje met prachtige huizen en ongeveer 120 bewoners. Het dankt zijn naam aan een mooi verhaal. In het verleden zou er namelijk op deze plek geen brug zijn geweest, maar een pontje. Zo moest op een dag een lijkkist worden overgezet. Midden op het Boterdiep maakte het bootje een onverwachte beweging, zodat de kist in het water verdween. Om dat in het vervolg te voorkomen, is er toen “een brug voor de doden” aangelegd.

doodstil

We fietsen langs het boterdiep, zien de grauwe kiekendief jacht maken en grote akkers met rogge en zonnebloemen.

zonnenbloem met klaproos

 

Verder langs een oude niet meer in gebruik zijnde steenfabriek. Meer dan honderd jaar werden hier stenen gebakken maar helaas het is nu alleen nog een ruïne.

steenfabriek Ceres

 

Dan via Usquert ook weer een plaatsje waar ik nog nooit van had gehoord. Zoals in veel kleine dorpjes een grote kerk. Deze dateert oorspronkelijk  al uit de 12e eeuw, vroeger stond er een losse klokkentoren maar in 1869 is die vervangen door de huidige toren.

Usquert

 

En dan komen we aan de kust, het is eb en wat een schitterend gezicht is dat. Mensen komen pikzwart terug van het wadlopen, schapen lopen op de kwelder en we hebben zicht op Rottumeroog en Rottumerplaat.  We staan bij de Noordpolderzijl.
kweldernoordpolderzijlLangs de lange dijk fietsen we gestaag door, toch wel lekker dat we met deze tegenwind elektrische ondersteuning hebben. Het lijkt wel of er niemand, uitgezonderd natuurlijk de racefanaten nog gewone fietsen hebben. En dan komen we op het meest noordelijke punt van Nederland de Noordkaap. Noordkaap

 

Weer terug en dan zijn we weer in Doodstil waar ook de gevolgen te zien zijn van de gasboringen. Dit is het grens gebied waar de schade aan de huizen begint. De boerderij die bij de camping hoort heeft flinke schade. Via de kelder moet er geheid worden om de monumentale boerderij weer aardbeving vast te maken en ook dit prachtige Jugendstil huis in Doodstil is zwaar beschadigd. Doodzonde van dit huis in Doodstil.

jugendstil

 

Het was een prachtige dag met een fantastische fietstocht door het mooie Groningen.

jaarlijkse zussen en broerdag

Het is weer tijd voor het jaarlijkse uitje van mijn twee zussen en ik. Dit jaar is mijn jongste zus(je) aan de beurt voor de organisatie. Je weet nooit van te voren wat we gaan doen maar nu moet ik mijn fiets meenemen dus ik neem aan dat we niet gaan skiën of parachutes springen. Mijn vermoeden blijkt te kloppen, we gaan een stuk fietsen. Nu zijn we alle drie in de gelukkige omstandigheid dat we elektrisch ondersteunende fietsen hebben. We gaan op pad en mijn zusje zegt: nee niet weer pech met mijn fiets, ik trap mij rot en kom niet vooruit, zelfs op de sportstand blijkt het nog moeilijker te gaan. Na anderhalve km stoppen we en met “kenners” blikken bekijken we de fiets, ziet er mooi uit, goed in de lak dus wat zou er nou moeten mankeren. Ik opper om de accu er eens uit te halen en er weer opnieuw in te schuiven, misschien helpt dat. Ik hoor een schreeuw, NEEEEE, ik ben de accu vergeten, die zit nog in de oplader. Terug naar huis dus en opnieuw beginnen. Maar dan beginnen we aan de mooie route, langs de meanderende Eem, de met hoge hekken, camera’s, driedubbel schrikdraad omgeven residentie van onze gepensioneerde vorstin, dus nu princes Beatrix, ,mooie smalle bospaadjes en natuurlijk herlijke terrassen. Na zo’n 20 km zegt mijn zusje: Ik ga toch eigenlijk niet lekker, het trapt zo zwaar, zouden mijn banden soms niet hard genoeg zijn. Inderdaad, behoorlijk zacht, benzinestation opgezocht en oppompen maar, daarna gaat ze als een speer.

Mooie route, koude droge witte wijn, palmpje, heerlijk eten en ruim 50 km in de benen kun je met recht zeggen, het is fantastische dag geweest. Volgend jaar is het mijn beurt om iets te organiseren, suggesties?