Santa María del Val voelt bijna verlaten. Straten zonder stemmen, luiken dicht. Toch is het geen spookdorp. Er wonen nog mensen, weinig, maar net genoeg om de plek overeind te houden.

Het dorp ligt op bijna 1200 meter hoogte, tussen rotsen, dalen en de rivier de Cuervo. Hier draait het leven niet om drukte, maar om stilte, vee, natuur en volhouden.

Gemeentehuis met……babywasje aan de lijn.

We parkeren Sprintertje naast het gemeentehuis en een speelplaats. Tegenover ons een kroegje. Ha lekker een koel biertje. Voor de deur hangt een vliegengordijn. ik schuif het opzij, druk de klink van de deur naar beneden. Geen beweging in te krijgen. Conclusie? Gesloten. 

Dat wordt gewoon een 0% tje uit de koelkast. Niet verkeerd. We maken macaroni met giga veel verse ingrediënten. Het lijkt wel of we heel gezond bezig zijn. 

In het dorp noteren we drie speeltuinen/plaatsen. Kinderen noteren we er 0. Misschien dat er in de weekenden kinderen en kleinkinderen die hier vertrokken zijn hun ouders/grootouders komen opzoeken. Tenminste dat hoop ik.

Het is zo stil dat iedere keer als de klok van de toren slaat ik bijna een hartverzakking oploop. Ieder uur worden de slagen na een paar minuten herhaald. 23:00 uur is 22 slagen. Zouden alle mensen hier inmiddels doof zijn?

Toch een goede nacht gehad. 

Het kleine dorpje met de mooie naam waar we overnachten verlaten we weer. Maar eerst even een cortado en tostada in het plaatselijke barretje. Het is nu open en het lijkt wel een buurthuis. Oude mannetjes van mijn leeftijd zitten aan de carajillo. Een espresso met een scheut Spaanse brandy. Het verhaal gaat dat Spaanse soldaten in Cuba koffie met rum dronken voor “coraje” (moed), wat later verbasterd werd naar “Carajillo” .

Voor ons iets te vroeg. Toch maar een cortado. 

Het centrale plein.

We vervolgen onze trip over de toeristische weg en komen door Molino de Aragón. Hier stonden we in ‘22 fantastisch bij de Torre. Nu rijden we door en op de grens van Castillo la Mancha en Aragón springt de teller van Sprintertje op 400.000 (vierhonderdduizend). Bravo Mercedes. 

Bravo Sprintertje.

We rijden door naar weer eens een camping. Nu in deze tijd heerlijk rustig maar in drukke periode zouden we hier nooit staan. Het is een resort. De naam zegt al genoeg. een mooie plek om de verjaardag van Anneke te vieren. 

Op de camping