We hebben een feestje in Leeuwarden. Twee uur rijden. Alleen daarvoor? Dat voelt zonde. Dus maken we er een dag van. Een omweg die eigenlijk geen omweg is.

Keramiek met een barst

We lopen het keramiekmuseum Princessehof binnen. Rustig, bijna stil. Tot je de eerste werken ziet van Bouke de Vries. Alles is stuk en toch klopt het.

Hij begon als restaurator. Repareren, onzichtbaar maken wat kapot is. Tot hij besloot het tegenovergestelde te doen. Niet verbergen maar laten zien.

Scherven als uitgangspunt. Niet lijmen, maar opnieuw denken

In de tentoonstelling UNBROKEN zie je geen netjes herstelde vazen.

Je ziet explosies van porselein. Vormen die uit elkaar lijken te vallen en toch blijven hangen. Gebroken kopjes worden wolken. Borden veranderen in verhalen. Het werk draait om breekbaarheid, herstel en hergebruik. Niet als techniek, maar als idee. 

En dat werkt. Je blijft kijken.

Van Delfts blauw tot oorlog

In vijf zalen loop je door zijn wereld.

Van persoonlijke herinneringen tot grote installaties. 

Er staat zelfs een levensgroot portret van Willem-Alexander en Máxima. Niet geschilderd. Gebouwd uit scherven Delfts blauw. Mooi en vreemd tegelijk.

WAM

Aan het eind wacht een lange tafel. Elf meter keramiek.

War and Pieces.

Een stille explosie.  Waarom dit werkt Dit is geen tentoonstelling over keramiek. Dit gaat over iets anders. Over wat er gebeurt als iets stuk gaat en wat je er daarna mee doet.

Weggooien? Of opnieuw kijken.

De omweg die het waard is

We kwamen voor een feestje. Maar dit blijft hangen.

Je rijdt twee uur. Je loopt een paar zalen en ineens kijk je anders naar een kapot bord.

Praktisch

De tentoonstelling UNBROKEN is nog te zien tot augustus 2026. 

Dus als je toch richting noorden gaat of een reden zoekt om te gaan

Je hebt er nu één.

Scherven video
Buiten in de tuin.