Het wordt heet onder de voeten.

De accu’s vol, HAAN weer fris en fruitig verlaten we in de stromende regen de camping in Serpa. Een klein stukje en we zijn in Spanje. Alleen de gedachte al tovert de bekende glimlach op mijn net geschoren gezicht.

Iets over de grens is een archeologische vondst. Cromlech de la Posada Abod. Het monument bestaat uit meerdere rechtopstaande granieten stenen (menhirs) die in een onregelmatige cirkelvorm zijn geplaatst. De stenen zijn lokaal gevonden en niet bewerkt.

De cromlech dateert uit het laat-neolithicum tot vroege bronstijd (circa 3000–2500 v.Chr.). Het wordt gezien als een rituele of ceremoniële plek, mogelijk met een astronomische functie. Er zijn geen graven aangetroffen.

De ligging in open landschap, los van nederzettingen, wijst op een bewust gekozen locatie. De cromlech maakt deel uit van een bredere megalithische traditie in het grensgebied van zuidwest-Spanje en Portugal.

Cortegana

Niet lang nadat we de cromlech hebben verwerkt rijden we Cortegana binnen. Boven het dorp houdt een kasteel de wacht over dit Andalusiës dorp. De wegen zijn smal, steil en met korte bochten. De overnachtingsplaats die we hebben uitgezocht is moeilijk te bereiken maar we staan wel naast een opslagplaats van ruwe kurk. Grote stapels schors dat van de kurkeik wordt gewonnen. Cartegana is het centrum van de kurkeik industrie.

Het regent zacht. Gaan we er op uit of blijven we binnen. Het kasteel roept. De weg naar de top waar ze natuurlijk op het hoogste punt dat kasteel gebouwd hebben is pittig. Mijn horloge geeft 22 verdiepingen aan. Zeus denkt vast dat we het warm hebben van het klimmen en hij gooit de sproeier vol open en niet met warm water. Verkleumd bekijken we het kasteel en vooral de mooie kapel die er naast staat. Wij zijn doorweekt en koud en lopen binnen bij een:

Casino Social / Casino Cultural

Een Casino Social of Casino Cultural is in veel steden en dorpen in Andalusië een sociaal-culturele vereniging, geen gokcasino.

Deze instellingen ontstonden vooral aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. Ze dienden als ontmoetingsplek voor lokale burgers, handelaren en ambtenaren. Activiteiten bestonden uit het lezen van kranten, kaart- en bordspellen, gesprekken, vergaderingen en culturele bijeenkomsten. Meestal is er een bar of café aanwezig.

De gebouwen bevinden zich op centrale of representatieve locaties, zoals aan een plaza of hoofdstraat. Het interieur bestaat meestal uit azulejos (gebrandschilderde tegeltjes), hoge plafonds, houten deuren, marmeren of tegelvloeren en grote ramen of balkons.

Tegenwoordig functioneren veel casino’s nog steeds als lokale ontmoetingsplek, meestal vrij toegankelijk, laagdrempelig en gericht op het dagelijkse sociale leven van de stad of het dorp.

Ik open de deur en links zit een groepje mannen of hun leven er van af hangt serieus domino te spelen. Aan de muur weer prachtige tegels.
In een andere ruimte is een bar en een grote antieke schouw waar in de open haard een behoorlijk vuur brandt.
Biertje, locale rode wijn en natuurlijk schapenkaas en dat naast de open haard.
We zijn tevreden maar het wordt nog beter. Uit de openhaard wordt brandende stukjes hout geschept en dit wordt onder onze tafel in een soort stoof gedaan. Over de tafel heen een soort dikke deken die over onze benen valt. Hoe warm wil je het hebben. De kers op de taart.

Wat word ik hier toch blij van.