Dan ga ik naar Oostenrijk om te langlaufen, komen mijn latten niet uit de zak. Het is zo’n mooi weer dat ik liever ging lopen. Je ziet dan meer en kan ook nog eens foto’s nemen. Ik ben nu voor de zevende keer in dit gebied en ieder jaar is het toch voor mij weer stress met dat langlaufen. Dat komt zo. Conditioneel gaat het goed en de makkelijke pistes is geen probleem maar die vind ik zo saai. De echte mooie pistes zijn toch de zwarte en daar komt het, ik kan moeilijk remmen, naar boven gaat het goed maar dan naar beneden slaat de angst toe dus stress. Wil ik dat? Nee dat wil ik niet. Vandaag heb ik weer heerlijk 20 km gelopen over prachtige winterpaden. Dat werkt voor mij heel ontspannend. Ik was nog aan het twijfelen om morgen op de latten te gaan maar vanmiddag toen ik terug liep heb ik besloten om niet meer te langlaufen maar gewoon te genieten van de heerlijke wandelingen. Na negen jaar langlaufen een nieuw hoofdstuk, doen wat ik prettig vind, lopen dus.

Vanmorgen nog -15°
Het zonnetje komt aarzelend door
Hoe wit wil je het hebben en dan die rust

Na 11 Km smaakt de soep en gesprizter rode wijn uitstekend.