zeven jaar en vele km later

Het is ruim zeven jaar geleden dat ik met Wim het Krijtlandpad liep. Voor mij de laatste oefening voor mijn lange tocht naar Santiago de Compostela en voor Wim wel een leuk tripje. Hij, nog niet getraind maar wel in drie dagen 90 km lopen. Voor wie het Krijtlandpad kent, geen gemakkelijke opgave. Na die drie dagen waren wij allebei behoorlijk gebroken om over de spierpijn maar niet te spreken. Na die tijd is er veel gebeurd. Wim kreeg de smaak te pakken en heeft er zeker al zo’n 10.000 km opzitten, o.a. heen en terug naar Rome, rondje Nederland en van de Noordzee naar de Zwarte zee. Ik kom in die zeven jaar ook aardig in de buurt maar de langste aaneen gesloten route was 1800 km. En nu hebben we dus het plan opgepakt om die prachtige Krijtlandroute weer eens samen te lopen en dan nu andersom. Zeven jaar ouder. Wim bijna 69 en ik bijna 68 jaar oud. Allebei een tijdje niet gelopen maar ja dat doen we toch wel even denken we dan nog. We beginnen dinsdag in Maastricht om 14:00 uur. Het is maar 12.5 km naar Valkenburg waar we een slaapplek hebben op een adres van vrienden op de fiets. Op de fiets? Ja op de fiets maar ook lopers mogen er overnachten.Het lopen gaat lekker, het is een prachtige route waar we helaas niet zo heel veel van kunnen zien. Het regent echt pijpenstelen en ondanks de toch goede kleding zijn we nat tot op het bot. Valkenburg is al helemaal in kerstsfeer. Mooi versierde terrassen met veel lampjes. Ons slaapadres is nog twee en een halve km en we lopen gewoon langs alle restaurantjes. We komen als twee verzopen katers bij Lea van ons gastadres. Zij staat ons buiten al op te wachten. Goede slaapkamer en wat op dit moment uitermate belangrijk is, is de douche. Je bent koud en nat en dan die heerlijke warme straal water over dat koude vel. De vermoeidheid spoel je weg en binnen een paar minuten ben je weer helemaal opgewarmd. Er is in Sibbe geen restaurant maar wel een frituur. Daar dan maar heen en de saté daarna in de plaatselijke kroeg annex dorpshuis wegspoelen met een heerlijk bokje. Teruggekomen bij Lea zitten we nog tot een uur met haar te praten. Wij gaan naar bed en de volgende ochtend staat er een heerlijk ontbijt klaar. Aanrader: Lea Smeets, lavietje@hotmail.com wim-en-lea

Het is woensdag en we gaan op pad om via het drielandenpunt op die grote berg naar Vijlen te lopen of eigenlijk meer te glibberen. Maar eerst is daar nog het leuke plaatsje Gulpen. Hier nemen we voor het eerst een flink stuk vlaai. Na deze lekkernij vervolgen wij ons pad en volgen de eerste de beste markering. Verkeerd dus, na een paar km hebben we toch wel door dat we de verkeerde kant opgaan. Het besluit is om terug naar Gulpen te gaan want daar zagen we nog een informatiebord. Het blijkt dat we met de verkorte route bezig waren, je kunt dan een heel eind afsnijden en komt in Slenaken uit. Die plaats staat pas voor morgen op onze planning dus nu weer op de goede lange route. Nou ja het scheelt maar vijf km. Na een stevige klim denken we een lekkere kop koffie te drinken in het restaurant bij het drielandenpunt. Oké het is vocht, heeft een bruine kleur, is warm en ruikt ook nog een beetje naar koffie. Daar is dan ook alles mee gezegd. Snel verder en vergeten. Het buienalarm geeft aan dat het tussen 12 en drie droog is, dus nog een uurtje in de regen. Het klopt, dit loopt een stuk beter en ik krijg weer oog voor de omgeving. boom

Het blijft glibberig en je moet constant op de hoede zijn maar het houd mij wel scherp. Na 22 km zijn we dan toch in Vijlen. Ook hier weer bij een adres van vrienden op de fiets. Je bent niet in Vijlen geweest als je geen bezoek brengt aan een zeer speciale kroeg, A Gen Kirk. Het staat helemaal vol met heiligbeelden, heeft vele biersoorten en je kunt er heerlijk eten. Aanrader is het dagmenu met twee gangen voor nog geen 10 euro.beelden

Na een heerlijk ontbijt en de minstens tienduizend woorden van de gastvrouw zijn we blij weer te kunnen gaan lopen. Het voordeel van die woordenstroom is wel dat jezelf zonder iets te hoeven zeggen kunt eten. Het wordt vandaag een zware route naar Slenaken. Met droog weer al pittig maar na deze stevige regenval extra moeilijk. Iedere stap die je zet hoor je ook duidelijk, een zuigend geluid. Het is goed dat we stokken bij ons hebben om je evenwicht te behouden. We lopen door grote plassen, net niet zo diep dat je schoenen er helemaal in verdwijnen. Soms lopen we op een vlak stuk weg in het bos en dat is een verademing. Na 15 km is daar het “hijgend hert” een uitspanning in het bos waar het altijd druk is. De open haard brand en de soep is heerlijk, even bijkomen. De daarop volgende 12 km gaat het weer een stuk beter.

hijgend-hert

uitzicht Hijgend Hert

En dan is daar ons hotel Berg en Dal. Twee jaar geleden heb ik hier eens koffie gedronken en werd toen geholpen door een manspersoon die waarschijnlijk net twee liter azijn had gedronken. Bij reservering wist ik dat niet anders had ik dit nooit geboekt, maar ja optimistisch blijven. Ik kom binnen en zie al dat het behoorlijk opgeknapt is. Van donkerbruin met van die dikke kleedjes op de tafels naar een modern strak interieur. Er komt iemand naar de receptie, begroet ons en kan dan de reservering niet vinden. Oei, ik heb voor een week later geboekt. Geen probleem, ruimte genoeg in deze tijd en we krijgen zelfs een kamer met eigen badkamer voor dezelfde prijs als die zonder, waar we eigenlijk zouden slapen. Klasse. Dit hotel is nog niet zolang overgenomen door hard werkende jonge mensen waar de passie van afspat. We gaan hier ook lekker eten en kiezen voor een driegangen verrassing menu. Een uitstekende keuze, goede chef in deze keuken. Ben je hier in de buurt dan is dit een aanrader. Hotel Berg en Dal.verrassing

Na weer een stevig ontbijt beginnen we aan de laatste etappe van 30 km naar Maastricht. Direct een stevige heuvel, goed voor de spijsvertering en het is zomaar droog. Bij gisteren vergeleken is dit een makkie. Goed om wat km te maken. Precies daar we het asfalt voor gezien houden en het veld weer induiken begint het te hagelen. Toch leuk voor de broodnodige afwisseling. wim-door-de-beek

Na grote plassen waar we doorheen waden, een nog heel stijl gladde stenen pad en nog wat moeilijke dingetjes komen we bij de Bosrand en hier worden we vriendelijk ontvangen met koffie en we nemen als afsluiter de bekende Limburgse wafel met bosvruchten en een berg slagroom. We vliegen verder door de verkeerde suikers maar wat is het toch lekker. Het is prachtig binnenkomen in Eijsden via een bomenrij met zicht op het kasteel.bomenrij

En dan is daar eindelijk weer de Maas. We lopen door een beschermd natuurgebied met “wilde”paarden en veel water.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We genieten zo van deze pracht dat er een teken gemist wordt en we aan de punt komen met aan twee kanten water. We kunnen niet verder en moeten om een soort meer heen en een stuk terug. Maar ja als je toch verkeerd loopt dan maar liever in zo’n prachtig gebied dan op een industrieterrein. Het lijkt toch wel dat we iets ouder worden. Zeven jaar geleden waren ook gebroken maar liepen toen 30 km per dag. Nu in vier dagen 95 km maar met veel meer spierpijn dan toen. Mijn bovenbenen zijn hard als beton en na even gezeten te hebben is het pijnlijk om te zien hoe ik opsta. Maar Wim, we mogen niet mopperen, het is een zegen dat we dit mogen doen. Het is eigenlijk wel grappig. Wim en ik kennen elkaar sinds 1969. We zaten beide in militaire dienst en deden de “opleiding” voor dienstkok. Koken voor 2000 man. Toen deden we er alles voor om niet mee te gaan met een loopmars en nu lopen we vrijwillig kilometer na kilometer.

Na iets meer dan 30 km zijn we weer terug in Maastricht. Even nog als een soort beloning een mooi biertje en dan weer met de trein terug naar huis. Nieuwe loopplannen in het hoofd.


Krijtlandpad.

Het krijtlandpad is een streekpad nummer zeven en negentig km lang. Je kunt hem twee richtingen op lopen. Beide beginnen uiteraard op dezelfde plaats en dat is het station in Maastricht. Deze keer liepen wij de eerste dag van Maastricht naar Sibbe, gemeente Valkenburg. 17,5 km. slapen bij

Mvr. L. Smeets
Bergstraat 71
6301AC Valkenburg
Nederland
GPS: N50.847699 E5.831499

Type accommodatie:

Logeerkamer

Aantal slaapkamers:

2

Aantal tweepersoonsbedden:

2
   Dit gastadres is beschikbaar op de volgende weekdagen:
ma / di / wo / do / vr / za / zo
Neem contact op

Telefoonnummer:

(043) 850 05 02
(06) 47 37 28 83

E-mailadres:

Bellen kan op:

ma / di / wo / do / vr / za / zo

 

Dag twee van Sibbe naar Vijlen 22 km. Hier sliepen wij weer bij een adres van vrienden op de fiets

Mvr. E.L. Heij ,Pater Gelissenstraat 56, 6294BP Vijlen Nederland, GPS: N50.786952 E5.966395

Telefoonnummer:

(043) 785 04 97
(06) 29 62 24 65
Dag drie liepen we van Vijlen naar Slenaken een afstand van 27 km Hier sliepen we bij hotel Berg en Dal.
Dag vier liepen we van Slenaken naar station Maastricht voor ons een afstand van 31 km.
Er bestaat een boekje over deze route en dat is op verschillende plaatsen te koop. Veel plezier met het lopen van de route.
blog wandelblog

Krijtlandpad 2014

Het is zondagmorgen en om 7 uur klinkt het geluid van krekels uit mijn i-phone. Om 8 uur vertrekken we met de Westfalia naar Limburg om in 4 dagen een groot deel van het Krijtlandpad te lopen. De rugzak is al gepakt en het is prachtig weer. Om half elf beginnen we in Eijsden, we hebben de kampeerbus hopelijk veilig geparkeerd voor het station daar. Eerst wat door een wijkje maar al snel de vrije natuur in.

P1020905  De knoppen aan de bomen en planten staan op springen of zijn al aan het uitkomen en de vogels trakteren ons op een mooi concert.

De bedoeling vandaag is, om er een beetje in te komen, tot Noorbeek te lopen waar we bij een adres van vrienden van de fiets hebben gereserveerd.Dat zou volgens het boekje 13 km zijn, maar het blijkt ‘s-avonds toch alles bij elkaar 19.6 km te zijn. paal Wel een leuk adres trouwens, een van de weinige adressen van vrienden van de fiets hier in de buurt. Overnachting adres Noorbeek

Dag twee.

Na een heerlijk uitgebreid ontbijt gaan we weer fris op pad. Direct de pijpen van de broek afgeritst en klaar voor weer een prachtige wandeldag. We komen een local tegen die nog steeds geniet van de vergezichten. Het is dan ook fenomenaal prachtig, je komt ogen en oren tekort. Wat zo prettig is aan een meerdaagse tocht waar je niet van te voren iets regelt om te slapen, is dat je alle tijd hebt, zeker om te genieten van deze prachtige route. Het nadeel van niet reserveren komt zo.slenaken

In Slenaken is er zowaar om elf uur al een terras open. We drinken koffie, die smaakt gelukkig die goed want het gezicht van de ober staat op onweer, er kan geen woord of groet af, jammer dat we niet iets doorgelopen waren naar het volgende terras.Waar wij zijn heet hotel Berg en Dal, op een hoek, daar moet je dus niet zijn. Van Slenaken gaan we richting Epen, totaal hoogte verschil ongeveer 200 meter, dat lijkt niet veel maar het zijn hele steile stukken over oude holle stenen paden. Het is echt een goede generale voor als je de camino gaat lopen. Eerlijk gezegd vind ik het laatste stuk vanaf Sarria naar Santiago de Compostella makkelijker dan de Krijtlandroute.bloesem  (bomen al prachtig in bloei)

We lopen nu in het bovenste bos en na een lange afdaling, heerlijk voor je knieën, gevolgd door een stevige klim en weer een afdaling verlaat je het bos weer en komt in de dun bevolkte wereld. De maag brengt geluiden voort die er op wijzen dat er weer wat genuttigd moet worden. Na alweer een zeer forse klim komen we uit bij boscafé “’t Hijgend hert’.  Lekker biertje en heerlijke soep. De bedoeling is dat we gaan slapen in Holset bij de herberg, maar helaas maandag gesloten. Inmiddels  20 km in de benen. We vinden uiteindelijk een familiehotel Het Witte Huis in de gemeente Vaals. Nog drie km lopen. Het is een echt familiehotel waar we worden ontvangen met koffie.Goed geslapen en een lekker ontbijt met heerlijk Belgisch brood.

Dag Drie.

Het is mistig en behoorlijk koud, maar ik weiger om weer een lange broek aan te trekken, het zou toch opklaren. Dit duurt echter wel lang en veel mensen kijken mij aan of ik niet goed bij mijn hoofd ben, 5 graden is het. We hebben de mazzel dat de bus naar Vaals voor de deur stopt en nemen die dan ook. Vanuit Vaals beginnen we weer te lopen, eerst klimmen naar het Drielanden punt, wel koffie, geen uitzicht, nog steeds dichte mist.

De route gaat door mooie gehuchtjes en prachtig landschap.Onderweg kan ik, het klinkt misschien gek prachtige dode bomen fotograferen. Dat is ook een passie van mij, ik bewerk de foto in Photoshop en geef zo de bomen een nieuw leven. boom

Om een indruk te krijgen kijk eens op: marktgallery 

Je loopt via allerlei draaihekjes van weiland tot weiland en komt uiteindelijk in Vijlen terecht. Bij het laatste hekje moet je scherp naar links en laat zo Vijlen rechts liggen.Ga dus rechts de trap op want in Vijlen is een heel leuk wandelkroegje, “A Gen Kerk”, het staat er bol van de heiligbeelden, echt de moeite waard om eens te kijken.Je kunt hier trouwens ook overnachten. Wij willen overnachten in Wahlwiller, daar zou het mogelijk moeten zijn, maar helaas ook deze is weer gesloten, dat wordt weer extra km lopen.Ook in Wittem kun je overnachten staat er in het boekje, maar ook “In Den Rode Leeuw”is vandaag gesloten. Dan nog maar 3 km er tegenaan gooien en doorlopen naar Gulpen, daar zijn genoeg mogelijkheden en we komen terecht bij hotel LlesJumeaux. De vrouw achter de balie is een raswandelaarster, loopt ieder jaar de Gulpenmars van 70 km dus we worden hier gastvrij ontvangen. Na ruim 25 km zijn we dan ook wel aan een lekker biertje toe. Het eten is van grote klasse hier. De kamers ook weer zo’n 70 euro per nacht.

Dag Vier.

Ons bijna verslapen, zouden om half negen ontbijten en werden pas om kwart over acht wakker. De spierpijn begint nu ook toe te slaan, eerst even wat oefeningen doen om ze los te maken en het helpt. We gaan op pad voor het laatste stukje. Het moet een makkie worden, slechts 11 km naar Valkenburg, dat is gelijk de eerste stop, onderweg geen koffie. We zien massa’s kraanvogels overvliegen die op weg zijn naar Siberië. een prachtig gezicht.In het veld boven op het plateau leeuwerikken, wat een energie moet dat vliegen toch kosten voor die vogels, de vleugeltjes gaan zo snel op en neer.In een boom een appelvinkje.vogel

We zijn al snel in Valkenburg na een paar venijnige hele lange trappen die je op en weer af moet. Het is nog steeds warm en het terras lokt waar de koffie wel heel verdient smaakt.

We pakken de trein naar Maastricht en stappen hier over op de trein naar Luik die in Eijsden stopt en zo zijn we weer bij het beginpunt waar de VW geduldig op ons staat te wachten. Nog even twee uur rijden en we zijn weer thuis na een hele fijne tocht.Deze tocht moet je in ieder geval lopen als voorbereiding als je van plan bent om b.v. in Spanje te gaan lopen.

Wij liepen bijna 80 km en deden dit met het boekje “Krijtlandpad” van de ANWB in de hand.De totale afstand is 90 km.

Geen categorie mijn passie

overnachten bij Pierre en Laura Kalle

Afbeelding

In Noorbeek is een leuk adres van vrienden van de fiets om te overnachten.

De ontvangst is uitermate hartelijk, na eerst een kleine rondleiding door de oude hoeve en verkenning van de slaapkamer werden we onthaald op een lekker biertje. Na de bijna 20 km voettocht ging dat er wel in. Laura is zeer gastvrij. Op dit moment deel je nog de ruime badkamer met het hele gezin, maar aan een eigen badkamer wordt gewerkt. Bij de naaste buren kun je vrijdag, zaterdag en zondag eten, redelijke prijzen, niet echt een hoogstandje. Het ontbijt bij Laura is zeer uitgebreid met lekkere verse sinasappelsap, vers eitje en heerlijk brood. een aanrader voor wie b.v. het Krijtlandpad loopt.

  • adres:
  • Hoogcruts 9
  • 6255 NS Noorbeek
  • telefoon: 043-4573204
  • mobiel: 06-10333660
mijn passie