Op avontuur in……Haapsalu

Op Facebook werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tiendaagse challenge. Plaats 10 dagen een foto van een van je reizen. Alleen een foto en geen tekst erbij. Leuke uitdaging want bij het selecteren van de foto’s komt er weer veel terug van die momenten van toen. 

Ik ga het op deze plaats ook doen maar dan wel met mijn herinnering erbij. Deze week: Haapsalu, Estland.

Klik op de foto voor verhaal en foto’s

https://spark.adobe.com/page-embed.jsOp avontuur in....Haapsalu

Zo mooi is Nederland

Spakenburg

In de serie “zo mooi is Nederland heb ik een kleine selectie gemaakt van mooie momenten. Klik op de knop en neem een kijkje.

Op avontuur in….. deel vijf

Op Facebook werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tiendaagse challenge. Plaats 10 dagen een foto van een van je reizen. Alleen een foto en geen tekst erbij. Leuke uitdaging want bij het selecteren van de foto’s komt er weer veel terug van die momenten van toen.

Ik ga het op deze plaats ook doen maar dan wel met mijn herinnering erbij. Deze week:

De Modder Vulkanen

Ik kom aan bij de gezellige camping Popasul La Hangar aan de voet van de muddy Volcanoes. De meeste mensen die hier staan komen speciaal voor het modder fenomeen. De camping is heel eenvoudig maar je staat hier dan ook geen dagen achter elkaar.

Nu las ik een review van iemand die zei, je kunt beter thuis in een pruttelde pan erwtensoep kijken, dat kun je tenminste nog eten. Waarschijnlijk moet het leuk bedoeld zijn want dit fenomeen zie je bijna nergens ter wereld en is dus zeker de moeite waard om te bezoeken.

Ik heb daar natuurlijk wat gefilmd en foto’s gemaakt en om die ene speciale foto te maken stap ik te dichtbij. Ik zak onderaan zo’n bergje, weg met mijn rechtervoet in de best wel hete smurrie. Ik trek hem eruit en aan mijn schoen blijft mij daar toch een modder hangen, is er niet meer afgegaan. De schoen heb ik later weggegooid.

Het is niet alleen modder dat je hier ziet er groeien hier 51 verschillende soorten planten. Ik heb ze niet allemaal ontdekt.

Als je nog zin hebt om de korte video te bekijken zet dan bij voorbaat het geluid wat zachter, de muziek is nogal aan de harde kant. Ben je trouwens al abonnee van mijn kanaal?

  • N 45.34794 N 45 20’51
  • E 26.70952 E 26 42’34

Op avontuur in……deel 4

Op Facebook werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tiendaagse challenge. Plaats 10 dagen een foto van een van je reizen. Alleen een foto en geen tekst erbij. Leuke uitdaging want bij het selecteren van de foto’s komt er weer veel terug van die momenten van toen. 

Ik ga het op deze plaats ook doen maar dan wel met mijn herinnering erbij.

In 2018 was ik in het mooie Roemenië. Als ik er dan toch ben dan is de mooiste weg van de wereld rijden een must. tenminste dat zegt de redactie van het autoprogramma Top Gear.

De Transfăgărășan of DN7C loopt dwars door het Făgărașgebergte, het hoogste gebergte van Roemenië, dat deel uitmaakt van de Zevenburgse Alpen. Hij verbindt daarmee de landsdelen Transsylvanië en Walachije.

De weg werd gebouwd tussen 1970 en 1974 door het leger in opdracht van Ceaușescu. Hij wilde een snelle militaire interventie door de bergen mogelijk maken in het geval dat de Russen het land zouden binnenvallen. Er werd ongeveer 6000 ton dynamiet gebruikt om de noordelijke zijde van de weg aan te leggen, en veertig soldaten lieten het leven bij ongevallen tijdens de bouw van de weg. Hierdoor kreeg de weg de bijnaam: “Ceaușescu’s waan”. Wat voor bijnaam zou het nieuwe voetbal stadion in Qatar krijgen?.

De Transfăgărășan komt op een hoogte van boven de 2000 meter en heeft scherpe haarspeldbochten. De maximumsnelheid is 40 km/u. Meestal is de Transfăgărășan van oktober tot en met juni wegens sneeuw op de weg gesloten. De weg is een van de hoogst gelegen wegen in Roemenië. De hoogste weg is de DN67C of Transalpina, die een hoogte heeft van 2145 meter. Die bewaar ik voor een volgend keer.

9aaa8bbc-b7ef-41c4-9c4d-21fae673af54
Sprintertje kan even uitrusten

Op avontuur in……deel 3

Op Facebook werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tiendaagse challenge. Plaats 10 dagen een foto van een van je reizen. Alleen een foto en geen tekst erbij. Leuke uitdaging want bij het selecteren van de foto’s komt er weer veel terug van die momenten van toen. 

Ik ga het op deze plaats ook doen maar dan wel met mijn herinnering erbij.

In deel 3 is het de beurt aan

El Caminito del Ray

De sprinter staat voor een nacht vlak voor het tunneltje waar de looproute van de Caminito del Rey begint. Tot voor een paar jaar geleden was deze een van de gevaarlijkste ter wereld. Toch staat hij bij heel veel mensen op hun bucket lijstje. Even een stukje geschiedenis.

Begin 1900 besluit men een pad aan te leggen tussen de Chorowatervallen en de Gaitanewatervallen om bouwmaterialen te vervoeren voor de centrales aan beide kanten van de watervallen. Dat is dus niet even een klusje voor mannen met enige last van hoogtevrees. Er zijn drie dingen die het er niet makkelijker op maken. 1. De soms extreme hitte, meer dan 40°. 2. De vaak keiharde wind die door de kloof blaast en 3. De super steile en hoge bergwanden. De mannen, hier helden genoemd zijn zeelui die gewend zijn om in alle weersomstandigheden het wand in te klimmen.

Na vier harde jaren wordt het pad in 1905 geopend. Het wordt pas echt bekend toen in 1921 koning Alfons de dertiende van Spanje hier komt om het pad te lopen. Op driekwart van de route komt er een keiharde wind en mag hij van zijn beveiligers niet verder. Hij moet over een smal bruggetje over de kloof naar de rails lopen waar het boemeltje hem oppakt. Van af die tijd heet het pad: Caminito del Rey, het Koningspad.

Het verhaal gaat nog verder. als je op de knop klikt krijg je mijn hele verhaal te zien en twee video’s. Een zoals het nu is en een van de oude route. Kijk en huiver.

Op avontuur in…..deel 2

Op Facebook werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tiendaagse challenge. Plaats 10 dagen een foto van een van je reizen. Alleen een foto en geen tekst erbij. Leuke uitdaging want bij het selecteren van de foto’s komt er weer veel terug van die momenten van toen. Ik ga dat hier ook doen maar dan wel met mijn herinnering erbij.

Vandaag ben ik in Pontevedra

In deze nogal volle kamer heb ik een paar keer overnacht. Het is de albergue municipal die ligt op de route van de camino Portuquês. 40 slaapplaatsen in een kamer en dan slapen met gesloten ramen. Er zitten wel ramen in maar er zijn altijd mensen die denken ziek te worden van slapen met frisse lucht. De eerste keer dat ik er kwam was ik doorweekt van het uren lang lopen in de stomende regen. Waar laat je de natte kleding? Allemaal aan het bed maar door het enorme aantal mensen in de kamer komt er zoveel vocht vrij dat s’morgens alles nog behoorlijk nat is. Gewoon weer aantrekken en het droogt verder op je lichaam. Het ergste is nog de enorme stank die de 40 mensen veroorzaken. Dat noemen ze meuren.

Van “slapen” in zo’n albergue krijg je dus het echte pelgrimsgevoel.

Nog even voor iedereen die dit niet heeft meegemaakt, hoe werkt het?

Aan het einde van je dagetappe kom je aan bij een albergue. er zijn grote en kleintjes, deze hier is behoorlijk ik meen dat er 70 plaatsen zijn. De eerste keren dat ik er kwam was er genoeg ruimte maar het wordt voller en voller op de camino en de laatste keer was hij om 1 uur pm al vol. Binnen schrijf je je in, laat je credential stempelen, betaalt 6 euro en krijgt een papieren onderlaken en sloop. Het onderlaken span je over het matras en dan je slaapzak erop. Het sloop gaat over het kussenrol, het zijn allemaal lange kussens. Dan probeer je een douche te bemachtigen, trekt je avond kleding aan en ga je een biertje of een glaasje rood drinken. Het is verstandig om oordopjes mee te nemen en ook te gebruiken want er worden behoorlijk wat planken doorgezaagd in de nacht.

Ik weet niet wat het is maar toch werkt zo’n camino verslavend. In onderstaande video een impressie van de camino Portuquês.

Meer video’s van de camino? Klik op de knop. O ja, ik zou het leuk vinden als je mij volgt door abonnee te worden.

Op avontuur in………

Op Facebook werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tiendaagse challenge. Plaats 10 dagen een foto van een van je reizen. Alleen een foto en geen tekst erbij. Leuke uitdaging want bij het selecteren van de foto’s komt er weer veel terug van die momenten van toen.

Ik ga het op deze plaats ook doen maar dan wel met mijn herinnering erbij.

Vandaag ben ik in Vigo, Pontevreda en geniet ik van deze vrolijke straatverkoopster.

Tijdens de kustroute van de Camino Portuquese zat ik lekker op een terras in Vigo. Heel druk en er werden heerlijke verse oesters verkocht. De dame op de foto had een koffertje op haar hoofd met allerlei blinkende sieraden die ze probeerde te verkopen.

Een apart verhaal is de vrouw die de oesters verkoopt. Ik zit schuin achter haar en ben geïnteresseerd in haar handelingen. Dat openmaken van die oesters gaat zo rap maar dat niet alleen. Ze kijkt schichtig om haar heen, haalt wat bankbiljetten uit het geldkistje en stopt ze onder haar trui in haar boezem. dit gaat zo razendsnel dat ik waarschijnlijk de enige ben die het gezien heeft.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe video’s abonneer je dan op lekkerlopentv.

Wandeling Planken Wambuis

Volgens de beschrijving is het een pareltje, deze wandeling in Ede met 100% zandpadgarantie, tenminste als je in een keer goed loopt. Dat doe ik natuurlijk niet en loop daarom toch nog een stukje over beton. Nu woon ik alweer twee jaar in Ede en het wordt dus wel eens tijd om dit pareltje te lopen.

Trage Tocht Planken Wambuis

De tocht is 14 km en begint bij restaurant Planken Wambuis maar nu door de welbekende reden gesloten. Ik parkeer Sprintertje tegenover het restaurant waar ik vriendelijk welkom word geheten. Ik ben benieuwd naar deze wandeling want hij schijnt in de top 10 te staan van de mooiste wandelingen in Nederland. Afwisselend naald-en loofbomen, heide, grasvlaktes, heuvels, beukenlanen en berkenbossen. Er is een kans dat ik ook nog zwijnen of edelherten tegenkom maar zeker schapen, paarden en Spaanse runderen. Lets Go.

Van deze prachtige Trage Wandeling heb ik een video gemaakt in het kader van “zo mooi is Nederland”.

Gekeken? Dan verder lezen.

Direct na een wildrooster niet te verwarren met wildroosteren, sla ik rechts een bospad in en kom uit op een van de velen gigantische Beukenlanen die er zijn in dit gebied. Het grootste gedeelte van het bos bestaat uit grove dennen die eigenlijk werden aangeplant om het stuifzand te beteugelen. Maar niet alles is aangeplant, ongeveer 700 ha is zogenaamd spontaan bos en kan zich natuurlijk ontwikkelen tot vreugde van het vele wild, het is nl tevens rustgebied. Geen toegang voor onbevoegden.

De beukenlanen zijn aangeplant in het midden van de 19e eeuw. In een deel van het bos en de heide grazen half wilde New Forest pony’s en Spaanse Sayaquesa runderen. Ik heb ze alleen maar in de verte zien grazen. Jammer.

Mossel

De Mossel is tijdens deze wandeling niet te missen. eigenlijk is de Mossel een voormalig landbouwenclave en buurtschap in de gemeente Ede. Alleen te bereiken via zandpaden in de omgeving. er staan verspreid een paar boerderijen en huisjes en het bekendst is de uitspanning de Mossel. Je kunt de boerderij huren maar er is ook een theeschenkerij die al bestaat sinds begin jaren 40. Niet alleen thee maar ook een biertje, boerderij ijs en heerlijk gebak. Hopelijk kunnen we er weer snel van genieten. Nu is het een mooie plek om mijn rugzak te openen en er de thermoskan met koffie en zelf gebakken brood uit te halen. Niet alleen er uit halen maar ook intens te genieten van de koffie en het brood. De picknick tafels staan er nog en er werd behoorlijk gebruik van gemaakt door wandelaars en fietsers.

De wandeling is inderdaad een pareltje en normaal is hij 14 km. Door een stukje verkeerd lopen en eigenwijs wat leuke kleine paadjes nemen was de route ik die liep 15,9 km. Goed te doen. Hou je van onverhard wandelen en van mooie natuur dan is dit echt een aanrader.


  • trage tocht Planken Wambuis
  • afstand 14 km
  • startplaats: Ede, restaurant Planken Wambuis
  • verlengde Arnhemseweg 146, 6718 SM

Met de camper, caravan of ander kampeermiddel?

%d bloggers liken dit: