De tweede film die ik voor mijn kiezen krijg is, Citizen Osama.
Het verhaal
Osama Al-Ashi was oorspronkelijk kunstfotograaf. Door de oorlog in Gaza verandert zijn werk ingrijpend. Met zijn camera en telefoon legt hij de verwoestingen en het dagelijkse leven van de bevolking vast.
Tegelijkertijd wordt hij vader. Terwijl hij verslag doet van bombardementen, moet hij ook voedsel, water en melk voor zijn gezin zien te vinden.
Zijn ouders maken zich voortdurend zorgen over zijn veiligheid. Zijn vrouw en pasgeboren kind zijn afhankelijk van hem.

De documentaire volgt Osama gedurende ongeveer een jaar.
Wat maakt deze film bijzonder?
Regisseur Ahmed Hassouna kent Osama persoonlijk. Hij wilde vooral laten zien dat een oorlogsjournalist niet alleen verslaggever is, maar ook een mens met een gezin en dagelijkse zorgen.
Naast angst, honger en verwoesting zie je ook gewone gesprekken, humor tussen journalisten en kleine momenten van ontspanning.
Bij deze documentaire kan ik mijn ogen niet droog houden. Gaza gezien door de ogen van een daar wonende en werkende fotojournalist. Ik zie de constante angst van de bewoners. Kinderen die proberen te spelen en zodra het geluid van een drone of vliegtuig hoorbaar wordt beginnen te rennen met een angst in hun ogen die bij mij blijft hangen.
Alles wordt in puin geschoten. Er is geen eten. Het schaarse meel dat er is en duur gekocht moet worden is vervuild met beestjes. Heel veel beestjes. Iedere dag is er weer een moord op mede journalisten. Dit is geen leven.
Naar deze film ga je niet voor de gezelligheid en ook nu weer, wat ben je een mazzelbips als je hier geboren bent.

Vreemd om zo’n verhaal te “liken”. 😢😢
LikeLike
Klopt
LikeLike
Ja dat zijn indrukwekkende verhalen… zo verdrietig allemaal wat die mensen en zeker die kinderen allemaal door moeten maken……
LikeLike
Zeker
LikeLike
ja Koen
we kunnen blij zijn in ons mooie kleine landje
dat mensen anderen zo iets kunnen aandoen is toch niet te bevatten
en waarom ?
LikeLike
Klopt
LikeGeliked door 1 persoon