Geesje verzint weer een woord en dat mag je ook nog eens niet gebruiken in het verhaal van precies 101 woorden. Deze keer is het “chaos”

Water stroomt door straten die gisteren nog gewoon waren. Auto’s drijven langs terrasstoelen, sirenes snijden door de lucht. Mensen tillen kinderen, katten, fotoalbums. Regen stopt niet, hij blijft. Rivieren vergeten hun bedding en nemen pleinen, garages, herinneringen mee. Modder kruipt huizen binnen en maakt muren zwaar. Vrijwilligers vormen ketens, handen grijpen handen. Angst en vastberadenheid lopen naast elkaar. In dorpen luiden klokken, de steden zijn donker. Spanje houdt adem in, terwijl het water beslist waar stoppen vandaag onmogelijk lijkt. Op daken wachten buren, delen brood, bellen familie, hopen op ochtend, op zon, op stilte, op droge voeten, samen, hier, nu, morgen