Het is nog vroeg maar wel druk in huis. Moeder hoor ik water opzetten voor thee. Vader komt spic en span in zijn maatpak de slaapkamer uit. Opschieten jongens, zegt hij, we moeten zo weg. Oudste zus schiet net voor mij de kleine badkamer in. Dat duurt wel even. Ongeduldig tik ik op de deur. Jahaaaa, even geduld. Als ik even mijn kamer inloop hoor ik de deur en nee hè, jongste zus glipt nog even snel de badruimte in. Eindelijk is het mijn beurt. Mijn haar natmaken en net als vader brylcreem erin en een strakke scheiding.

Als ik in mijn zondagse kleren beneden kom staat vader met zijn jas aan en zijn grijze Stedson op zijn hoofd ongeduldig te wachten bij de buitendeur. We lopen door het Wilhelminapark en over de Koninginneweg, de brug over de Leidsevaart over en stappen ruim voordat de mis begint de Kathedrale Basiliek St Bavo binnen.

Na de preek is het tijd om zo als dat heet “ter communie” te gaan. De priester staat voor het altaar en wij staan keurig in de rij te wachten tot we aan de beurt zijn voor de hostie. Het is de eerste etenswaar die ik deze ochtend nuttig want in die tijd mocht je nog drie uur niet eten voordat je de hostie tot je nam. als ik aan de beurt ben doe ik mijn mond wijdopen en steek mijn tong een beetje uit. Niet rot bedoeld naar de priester toe maar op die manier kan hij de hosti op mijn tong leggen.

Ik loop weer terug naar de kerkbank en dan begint de ellende. De hosti vertegenwoordigt het lichaam van Christus en ik denk dat hij weer naar de hemel wil want de hosti plakt zich vast aan mijn ge-hemel-te. Dat wordt tongen en dan bedoel ik niet een passionele kus maar met de tong proberen dat stukje ongedesemd brood van mijn gehemelte af te krijgen. Je mocht toen nog niet de hostie met je handen aanraken. Voordat het helemaal was gelukt was de mis meestal afgelopen en liepen we weer gezellig en gezegend naar huis.

Daar gingen we aan tafel voor het traditionele ontbijt, nu zou je zeggen brunch, brood met gebakken bacon en eieren. Heerlijk. Zondag aten we maar twee keer. Ontbijt na de kerk en diner of warm eten zoals wij dat noemden, om een uur of vijf.

Om half een moest het stil zijn in huis. Tijd voor “ de toestand in de wereld” door mr. G.B.J. Hilterman met zijn stem die je uit duizenden kon herkennen. Als je hiernaar luisterde was je weer bij van alles wat er in de wereld speelde. Was toen best makkelijk eigenlijk.

Speelde FC Haarlem thuis dan ging vader daar naartoe. Staanplaats achter het doel. Volgens mij was dat de goedkoopste plaats en ik mocht regelmatig mee maar dat was niet echt aan mij besteed. Het duurde allemaal lang en de doelpunten vielen meestal net aan de andere kant.

Wat eet je op zondag? Er is beperkte keus, bloemkool, Brussels lof of spruitjes. Toen geen van drieën mijn favoriet. Te gare bloemkool met een bechamelsausje en nootmuskaat. Brussels lof ook gaar en voor mijn gevoel in die tijd nog echt bitter en dan spruitjes. Ook die net iets te gaar en daar moesten we er dan net zoveel van eten als onze leeftijd. Mijn zus die twee jaar ouder is vond dat niet eerlijk. Wel mijn favoriet was draadjesvlees. Slowcooking op een petroleum stel.

Ruim op tijd klaar voor het programma van de zondag, Sport in beeld. Dit jaar voor het eerst op TV en direct populair bij vader. Het had misschien beter, voetbal in beeld kunnen heten want 95% was voetbal.

Dit was een gewone zondag in 1959 en misschien heb je al door dat het niet mijn favoriete dag was.

Wel een lekker spruitjes recept?

Spruitjes maar dan anders