Een grote helikopter komt laag aanvliegen en draait op een paar meter van de grond rondjes. De piloot zet hem aan de grond, vier personen springen uit het gevaarte. Duiken weg om niet met de rotor in aanraking te komen. De heli stijgt weer op en weg is hij. Intussen ben ik al naar de plek gerend met mijn camera in de aanslag. Even later komt de heli terug met een grote mand eronder. Een sirene loeit en de heli leegt de inhoud van het mandje pal voor mijn neus. Een vrouw die nog iets dichterbij staat is zeiknat. Dit gebeurt allemaal op ons paradijselijke plekje waar we de afgelopen nacht hebben gestaan. Leuk om zoiets even mee te maken.

Wij pakken in en rijden naar de camperplaats om het opgespaarde, door onze nieren gefilterde vocht in de put te deponeren. Het doel is vandaag Bragança in Portugal. Het is een smalle rustige weg en plots schieten er 12 reeën de weg over. Normaal altijd een cameraatje op het dashboard nu natuurlijk niet, balen. Voor de zekerheid de camera er toch maar opgeschroefd en ja hoor er komt nog een achterblijver.

De streek hier heeft erg geleden onder grote branden, hele stukken zijn zwart geblakerd. De weinige bomen die er nog staan zijn zwart en de rest is gekapt. Het enige wat overblijft zijn stompjes. Best wel luguber. Het is logisch dat de brandweer regelmatig oefent. 2023 was echt een rampjaar met branden.

Bijna aan de grens met Portugal, we rijden nog door een paar gehuchtjes. Oude verwaarloosde huisjes. In een speeltuintje hangen twee pubermeisjes. Je moet er toch niet aan denken om hier als puber te wonen. Over de grens is de weg echt smal. Het zou in Nederland een fietspad zijn. De huizen aan deze kant zijn groot en zien er fris uit. Direct een ander beeld.

De camperplaats is onder het kasteel van Bragança. Vol met Spaanse campers. Het is te merken dat de Spanjaarden een lang feestweekend hebben.

Toch nog wat kleur

Wij lopen nog even omhoog om het kasteel te bezoeken maar daarover morgen meer.

Vliegende brandweer