HAAN stapt op de fiets

Het is vandaag de ultieme dag om een stukje te fietsen. Niet te warm en weinig wind. Belegd brood en drinken mee om te picknicken. De fietsen staan in de garage maar zijn al een tijdje niet gebruikt. De batterij van mijn fiets is nog half vol maar die van mijn lief zit niet op de fiets. Die ligt boven. Lief gaat die halen en ondertussen ga ik iets uit de bus halen. HAAN heeft geen kam op zijn hoofd maar een helm en die liggen in de bus. Nu zit er op de achterdeur een speciaal veiligheidsslot of liever gezegd een anti diefstalslot. Het is even werk om hem te openen. Helmen eruit en dicht maar weer. De twee laatste letters van HAAN heeft boven de andere accu gevonden maar als hij op de fiets zit blijkt dat er totaal geen stroom inzit. Nu hebben we een alternatief we hebbben onder het bed in de sprinter de Trotters (elektrische klapfiets) en die hebben een volle accu maar op de Trotters zit totaal geen vering en onze andere fietsen wel. Omdat lief nog steeds last heeft van haar inmiddels aan elkaar gegroeide gebroken pols is zonder vering niet zo’n heel goed idee.

Achterdeur weer open en mijn Trotter eruit. Deur weer dicht en accu van mijn gewone fiets op die van lief. Zo we kunnen vertrekken of toch niet. De band van de Trotter is wat zacht en de pomp ligt, je raadt het al, in de bus. Achterdeur weer open, pomp eruit, pompen, pomp weer terug in de bus en deur afsluiten. Kunnen we? Ja, ik heb alles of toch niet. Mijn helm ligt nog in de bus. Na een klein halfuurtje kunnen we gaan fietsen.

Hier stoppen we om de matjes uit de fietstas te halen en ons lekker met Old Amsterdamse kaas belegde bammetje te eten.

Na de opstartproblemen was het verder een fijne tocht. Bijna twintig km. Wat opvalt is dat er veel hei dood lijkt te zijn. Dat moet ik nog even uitzoeken en dat hoor je nog eens.