Dit bericht vond ik ergens. Als ik dat dan lees begint direct de afdeling fantasie in mijn brein te werken.

Het is zondagochtend en de straat kleurt zwart. Mannen strak in het zwarte pak en vrouwen zwarte jurken, zwarte kousen en een grote hoed op het hoofd. De man voorop en aan iedere hand van de vrouw minstens een kind. De stroom gelovigen stroomt de kerk in en de deuren gaan dicht. In de straat is het weer licht. Wat gebeurt er achter die hermetisch gesloten deuren? Ik heb altijd gedacht dat er veel gebeden wordt en er donder preken gehouden worden. Totdat ik de tekst hierboven zag. Ik ben wat aan het rechercheren gegaan en al snel kwam ik er achter dat de voorganger vond dat er te weinig kinderen in zijn gemeente geboren werden. Uit gesprekken met zijn gemeenteleden kwam duidelijk naar voren dat er bij de meeste paren doordeweeks geen tijd was om te paren. Daarom biedt de dominee nu deze service aan om tijdens de dienst in de pauze gemeenschap te hebben met elkaar.

Zoals het einde in een boekje uit de bouquetreeks eindig ik ook: Ze leefden nog lang en gelukkig.