Zo simpel kan het zijn.

We zijn op het eiland Møn. Als je daar bent moet je en dan bedoel ik ook MOET je volgens het boekje gaan kijken bij Møns Klint. Nu is dat boekje niet in een oplage van, zeg eens 100 gedrukt maar waarschijnlijk van duizenden en dan in diverse talen. Na een rit van drie km over een nat kleipad met grote gaten en een soort wasbord ondergrond is daar het Unesco erfgoed. Je ziet een grote volle parking. Na een paar rondjes gereden te hebben vind ik een plekje. Waar ga ik toch naar kijken? Ik ga de krijtrotsen die hier zijn bekijken. Er loopt een wandelpad langs de afgronden langs de rotsen. Keurige houten vlonderpaden met leuningen, wat kan je gebeuren. Na wat klimmetjes en afdalingen krijg je zicht op de krijtrotsformatie.


 Mooi om te zien maar wat vooral interessant is dat dit hier deze rotsen waarschijnlijk ooit aan de zelfde soort rotsen in Duitsland hebben vast gezeten.  
We besluiten nog een nachtje op Møn te blijven en komen via mooie rustige weggetjes in Klintholm haven. Echt een leuk vissersplaatsje met een grote jachthaven en een paar restaurants. Geen camping in de buurt, we gaan op zoek naar een alternatief. Er is een parkeerplaats in het groen waar je kunt overnachten. Als er hier in Denemarken niet staat dat het niet mag dan mag je gewoon overnachten maar je mag je niet gedragen zoals op een camping. In de nacht alle spullen binnen zetten. We staan hier met een aantal Campers. Het is zo’n prettige omgeving dat we zelfs een paar dagen blijven staan. Lekker buiten koken, als douche een speciale zak die je in de zon hangt en dan als het water warm is kunt gebruiken.


 Het zonnepaneel op het dak geeft voldoende energie voor de koelkast dus wat wil een mens nog meer.


 O ja, wat fietsen op de Trotter met ondersteuning, stukje lopen, poedelen in zee en een wijntje voor de camper. Zo simpel kan het leven, zeker voor een pensionado, zijn.


reisblog