Het mooie Lettland en een stukje Litouwen

Liepaja. Een stad met een groot verleden. Het is de derde stad van Lettland en de belangrijkste van Koerland. Het ligt op een strategische plaats op een smalle strook tussen de Oostzee en het meer van Liepaja. Na de tweede Wereldoorlog werd Liepaja een stad met een slot. Het was onder bewind van de Sovjets. Sovjetsburgers mochten de stad alleen bezoeken met een speciale pas en buitenlanders mochten er helemaal niet in. De marine haven was heel belangrijk voor de Sovjets. De stad bestaat uit twee delen. Het eerste deel het centrum en het andere deel Karosta. Dit laatste deel was de geheime militaire stad van de Russen. Dit is nog goed te zien. Gebouwen uit de starttijd en de typische Sovjet woonblokken en een ruim 110 jaar oude orthodoxe kathedraal. Beide delen hebben prachtige stranden. Toen ik er binnenkwam dacht ik wat is dit een nare saaie stad maar dat heb ik moeten bijstellen. Hele mooie houten woningen en prachtige lanen. Goede en gezellige restaurants. We staan vrij op een parkeerplaats bij het strand. Het is zeker een bezoek waard.

Ex Russische verdedigingswerken in zee

We zijn de grens over en nu dan in Lithuania of zoals wij zeggen Litouwen. De plek die je echt moet zien, zegt men is Siauliai, spreek het maar eens uit. Je hebt het stadje maar wat de meeste mensen trekt is de Kruizenheuvel. Het is een heuvel met honderdduizenden kruizen. Ooit begon het als protest tegen het Tsaristische regime. Er verdwenen veel mannen, waarheen? Waarschijnlijk Siberië. Voor iedere verdwenen persoon plaatste men een kruis. De Russen vonden dit niet prettig een maaiden iedere keer weer de kruizen omver. De Litouwers zetten telkens weer nieuwe kruizen. Het was echt een pelgrimsplaats voor de de Litouwers. Het was een Litouws gebeuren tot dat Paus JP de tweede er in 1993 kwam. Er werd speciaal voor hem een soort paviljoen gebouwd en tweehonderd duizend gelovigen waren erbij aanwezig. Dat redt zelfs André Rieu niet. Nu komen er mensen vanuit de hele wereld en is het een echte toeristische attractie geworden. Je kunt er kruizen kopen om zelf neer te zetten. Waarschijnlijk staan en liggen er al meer dan 300.000. Een van de wegen naar Santiago de Compostela loopt er ook overheen.

De weg naar Santiago de Compostela ook hier dus.

De avond valt en we vinden een plekje aan een meer. Hier kan gezwommen worden en dat wordt dan ook massaal gedaan. Er blijven auto’s komen en na een uurtje weer vertrekken. Maar de nacht is rustig en s’morgens wakker worden met zicht op het meer is wel erg prettig.

Mooie vrije camperplaats
Prettig wakker worden

Onderweg naar Rundāles rijden we veel over onverharde wegen, de kastjes trillen bijna van de zijkant af en soms als er een tegenligger passeert zie je de weg niet meer door al het stof. Het heeft wel wat. In Rundales bezoeken wij een groot paleis. Paleis Rundale. Het werd gebouwd voor de Koerlandse hertog Biron. De architect bouwde hierna het winterpaleis in St Petersburg. Achter het paleis is een grote Franse tuin. Ik vind het veel lijken op de tuinen van paleis het Loo. Vroeger hield men nog wel van een cadeautje geven. Op een moment was het kasteel eigendom van de Russische Catharina en zij had een verhouding met prins Zoebov. Het moet wel een hele goede minnaar geweest zijn want zij schonk hem in ruil voor zijn diensten het paleis.

De tuinen, maar dat zie je zelf wel denk ik
Stukje paleis

Na deze pracht en praal weer een stukje rijden en vinden wel een hele mooie plek. Hoe kan het ook anders, natuurlijk aan het water. Deze keer aan een rivier. Op vierhonderd meter, even een leuke brug over is een goed restaurant. Het wordt wel weer eens tijd om uit eten te gaan. Met die vrije plaatsen die vaak mooier zijn dan een camping bespaar je toch zo’n 25 euro per dag en dat kan weer ergens anders voor gebruikt worden. Dit stuk Lettland is echt een prachtig stuk.

Bruggetje naar restaurant
Prachtige omgeving

We zijn weer on The Road en gaan naar een heel bijzonder plaatsje maar daarover volgende keer meer. Op de hoogte blijven van mijn belevenissen? Dan kun je op volgen drukken.

Onderweg overal ooievaars
blog reisblog

Roadtrip door de Balticlands

Het is een tijdje geleden dat ik het laatste verslag plaatste van mijn roadtrip door de Noordelijke landen. Ik noem het een writers block. De inspiratie begint weer een beetje te komen. Vanuit Helsinki gaan we met de boot over naar Talinn, Estland. Het is super druk met dagjesmensen. De drank is nl in Estland heel goedkoop. Veel mensen lopen met lege rolkoffers en die zijn op de heenweg leeg en terug boordevol. De overtocht kost maar 31 euro dus een leuk uitje. Zie het filmpje.

Tijd om Talinn te bekijken hebben we niet. Over twee dagen zijn we al in Riga waarvandaan we twee weken zullen rondreizen met twee vriendinnen. Zij hebben weer een camper gehuurd. We blijven twee dagen in Riga om deze gezellige stad te bekijken. Springertje staat op de stadscamping en wij verkennen de stad. In de ex hangars van Zeppelin vind je nu een van de grootste markten van Europa. Een hele hal met alleen maar vis en een hal met vlees. Buiten zijn ook allemaal kraampjes. Hier staan kooplui aan een klein tafeltje en hebben vaak maar een product om te verkopen. Het zijn erg veel Russen, de voertaal is Russisch.

Plein in Riga

Bij de receptie van de camping staat, zo denken wij, dat iedere dag de hop off hop on bus hier vertrekt en het kost maar 14 euro. We kopen kaartjes maar niet goed gekeken, het is een kleine touringcar die een anderhalf uur durende tour verzorgt. We zien in ieder geval wat delen van Riga die we anders niet zouden zien. Natuurlijk ook door de wijk van de jugendstil. Prachtige gedecoreerde gebouwen veel van de architect Eischenstein die uitgebreid beschreven wordt in het boek, Baltische zielen van Jan Brokken, aanrader.

Het is lekker weer en na Riga zoeken we de kust op. Mooie stranden.

Toiletten op het strand.
blog reisblog

Festival OP HET EILAND

Tijdens de zomerfeesten in Nijmegen is er op het eiland al een aantal jaren een alternatief feest/festival. Het eiland is aan de andere kant van de Waalkade. Het is niet echt een eiland maar echt makkelijk kom je er ook niet. Je kunt er niet parkeren met de auto dus gewoon lekker lopen. Langs de spoorbrug loopt een fiets-voetpad of met een pontje vanaf de Waalkade. Waarom zou je al die moeite moeten doen? Het is gewoon een lekker gezellig festival met veel muziek, theater en zeker lekker eten en drinken. Ook de kinderen zijn niet vergeten, er is een draaimolen, mini-reuzenrad, leuke workshops en nog veel meer. Ik heb er natuurlijk een filmpje van gemaakt. Het duurt precies twee minuten en elk beeld duurt een seconde. Dit is voor mij nieuw, ik hoor graag meningen of dit prettig kijken is of juist niet.

blog

Verrassend Finland.

Ding dong, een berichtje van de KPN. U bevind zich in Finland. We zitten nog op de ferry en nog ruim anderhalf uur verwijderd van Vaasa. Maar, goed dat ze zo oplettend zijn anders denk je misschien dat je ergens in Siberië zit ofzo.

Weer op de wal schieten de auto’s en campers richting de grote weg maar wij nemen direct de afslag naar de kleine kustweg. Vaasa laten we voor wat het is. Na 59 km slaan we af en komen uit in een oud vissersdorpje. Een bochtige zandweg met allemaal oude vissershuisjes en houten botenhuisjes. We parkeren pal aan het water. Alleen het geluid van de golvende zee. Achter een hek is een nat terrein waar een kudde oerrunderen graast. Het barst er van de meeuwen, natuurlijk ganzen maar ook een paar kraanvogels en twee zwanen met drie piepkleine jonkies. De verrekijker maakt overuren. Regelmatig komen er locals even langs. Met de fiets of brommer. Even kijken wie er nu weer in hun dorpje is neergestreken. We staan naast een gebouwtje en dat kun je gewoon gebruiken. Een Zweed die getrouwd is met een Finse heeft hier zijn zomerhuis en doet de deur voor ons open. Water nodig? Ja. Kom maar even mee. Bij hem thuis vul ik de flessen met helder water. Het huis is een oude boerderij die ergens anders heeft gestaan, afgebroken en hier weer opgebouwd. Die boerderijen bestaan hier altijd uit twee huizen. Een groot en een soort tinyhouse apart.

We blijven hier de hele volgende dag ook. En dan het uitzicht. De zon laat het water schitteren en  blijft tot hij verdwijnt achter de horizon, te fel om in te kijken. De dagen zijn superlang want het wordt gewoon niet donker. De zon laat zich maar een paar uur niet zien maar het blijft gewoon licht.

In het dorp is een huisje helemaal in de oude staat gebleven en de deur staat open om er rond te kijken. Heel klein maar dat kennen we ook uit de huisjes in het openluchtmuseum in Arnhem en het Zuiderzeemuseum. Ik vind het altijd weer fascinerend om te zien hoe hele gezinnen in hun tijd leefden. Stapelbedsteden, een tafel en een vuurplaats voor warmte en koken. De kinderen lagen in de bovenste stee en de ouders eronder, tenminste als pa weer veilig was teruggekeerd van de jacht op zeehonden. In dit gebied werd vooral gejaagd op zeehonden. De mannen waren een paar maanden weg als alles bevroren was. Ze trokken de bootjes eerst met mankracht naar het nog open water. Als je die bootjes ziet begrijp je niet dat het mogelijk was. De olie van de zeehonden leverden het geld op de rest was bijzaak. Toen er andere oliën kwamen zakte de markt in en verdween deze tak van visserij/jacht. https://youtu.be/XTOZcLRhGR4

zeehonden vaarders

Ja het is hier prachtig en daar wil ik jullie deelgenoot van maken. De wind is wat gaan liggen, het is dus tijd om mijn drone eens te voorschijn te halen. Het is een hele goedkope uit China geïmporteerde, de kwaliteit van de video is slecht maar om een beeld te krijgen van deze omgeving moet het kunnen. De ondergrond is goed en op mijn commando de lucht in reageert hij goed. Hij gaat hoger en hoger, vliegt over het moeras, mooie beelden makend en dan plotseling reageert hij niet meer op mijn commando’s. Niet naar rechts of naar links, niet omhoog of omlaag en dan is het net een visdief die vanuit stilstand in de lucht op zijn prooi duikt en dan met een visje in zijn bek weer omhoog vliegt. Er is toch een verschil, de drone duikt wel maar komt nooit meer boven. Dit is dus het einde van de drone. Hij ligt ergens in het moeras. Technische fout. Mocht iemand zich geroepen voelen om een nieuwe te sponsoren zal ik geen nee zeggen.

Het is hier een gebied met veel houten huizen en houten molens. Om een indruk te krijgen plaats ik wat foto’s.

Typische rode houten molens.
oud parochie huis
vrij grazende runderen met vogels

Na twee dagen op deze heerlijke plek reizen we weer verder. Wil je het vervolg lezen? Even op volgen klikken en je reist virtueel mee.

blog reisblog

Whisky en einde Zweden

Het is zondag. Vandaag eerst even 165 km rijden om bij dat festival te komen. We moeten op weg naar Umea toch die kant op. De radio afgestemd op Utrecht met het verzoekplatenprogramma van Maya Eksteen. Meezingen met bekende nummers en de ruitenwissers aan als een metronoom. Is de regen toch nog ergens goed voor. We rijden een lange brug over de Angernanälven. Een van de twee langste rivieren van de Atlantic naar de Botnische golf. Over de brug op een hoogte staan de parkeerterreinen vol. Hier begint dan ook de Hôga Kusten. Een door Unesco op de werelderfgoedlijst geplaatst gebied. Het is jammer dat het nog steeds giet, het nodigt niet uit om Sprintertje even alleen te laten.

Het is nog een km of 40 naar het festival. We zien in het voorbijrijden al een aankondiging. We hebben geen adres maar de stokerij is in het dorpje Bjärtrå. Moet toch niet zo moeilijk zijn. Nergens een bordje. Toch maar eens op de website kijken. Daar staat een adres, gelukkig maar wat minder gelukkig is dat het whiskyfestival vrijdag en zaterdag was. Zoals Rijk de Gooyer in een reclame zei, foutje bedankt. We rijden er toch nog even heen en ja hoor er wordt hard gewerkt om de boel op te ruimen van de 2000 bezoekers die er gisteren waren. No whisky at all for me.

We maken nog een mooie tour door het gebied van de Höga Kusten. Veel kleine en onverharde wegen tenminste die wij rijden. Er liggen nog specifieke vissersdorpjes met palen waar de stokvis gedroogd wordt. De zon schijnt weer en we vinden een slaapplaats aan een klein haventje. Er is een toilet en water. Meer hebben we niet nodig. De zonnepanelen doen het lekker, stroom genoeg.

Het wordt weer een tijd voor wat beweging. Het is hier een skigebied en we beklimmen naast de skilift het bergje naar boven. Er kan wel wat aan de conditie gewerkt worden. In twee km stijgen we van 30 naar 290 meter hoogte. Klauteren over stenen en zandpaadjes bedekt met dennennaalden. Wat ruikt dat toch lekker. Boven de beloning van een prachtig uitzicht en een heerlijke mok thee. Bekijk het filmpje maar even, duurt iets meer dan een minuut.https://youtu.be/07k9DrtOlTQ

We hebben volgens de buienradar twee uur de tijd voor deze looptocht daarna wordt het een natte bedoening. Het klopt. Net terug bij Sprintertje en het is weer shower time en dat blijft zo tot onze slaapplek. Nu bij een picknick plaats en kanovereniging.

Het wordt de laatste reisdag hier in Zweden. Op weg naar Umea waar wij de boot naar Finland nemen. We rijden een stukje op de E4 maar gaan al snel weer binnendoor, draaien een op de kaart bruin weggetje in en dan kom je zomaar op een plekje aan de Botnische golf waar je heel goed zou kunnen overnachten. Voor ons deze keer lunchen.

Umea is volgens het ANWB boekje dat wij bij ons hebben helemaal niets. Zij hebben duidelijk andere dingen die je moet hebben gezien. Meestal kerken en andere vaak oude gebouwen maar Umea is een bruisende moderne studentenstad. Veel mooie winkels en veel terrassen. Wij sluiten Zweden af met een heerlijk dinertje en brengen de nacht door op een veldje naast de ferryhaven.

Wij sluiten na drie weken Zweden af en vervolgen onze roadtrip in Finland.

jammer want vanavond is net Zweden-Nederland.

blog reisblog

De Noord

Na 10 dagen bij zoon, schoondochter en de twee boys wordt het weer tijd om Zweden verder in te trekken. Sprintertje staat alweer te popelen. Ook nu weer de kleine binnenwegen. De eerste stop wordt Uppsala. Het is een voor mij verrassende stad. Het is te merken dat het een universiteitsstad is. Kroegjes en veel terrassen. Sprintertje had wat moeite een geschikt parkeerplekje te vinden hij voelt zich al snel te groot voor bepaalde plekjes. Maar deze keer mocht zijn achterkant wel een stukje over de rijweg hangen.

Uppsala

Twee uur is voor ons wel weer genoeg in town en we gaan richting Oostzee. Met een rustig gangetje van zo’n 70-80 km/u is het heerlijk ontspannen rijden hier op de stille binnenwegen. Het is opvallend dat de meeste Zweden flink afstand houden op hun voorganger. We komen uit bij Scutskår en vinden, nou vinden? De plek staat aangegeven op de handige app, park4night en ligt aan het strand. Maar voor het strand is een bos en in het bos woont niet de boze wolf maar wel duizenden muggen. Het wordt flink insmeren uit een van de vijf verschillende middeltjes die we bij ons hebben. Maar toch zijn er nog een paar fanatieke dames die mij wat bloed afhandig maken. Het is dus vroeg binnen zitten.

Muggenbos

De volgende ochtend lekker zwemmen in zee. Handdoekje mee en over het duin naar het water. Oei het stinkt en niet zo’n beetje ook. Langs de vloedlijn ligt een berg bruine stinkende smurrie. Het zwemmen vergeet ik maar snel. Ja er zijn van die plekjes die mooi lijken maar toch wat tegenvallen. Wel erg goed geslapen.

Het is zaterdag en we komen onderweg in de middle of nowhere een marktje tegen. Twee verkeersregelaars leidden ons naar een plekje waar zelfs Sprintertje tevreden mee is. Het is een alleraardigste markt. Een tiental kleine kramen met allerlei zelfgemaakte spullen. Geschilderde blikjes, sokken, jam, worst en nog meer van die huisvlijt dingen. Er treedt een muziekvereniging van violisten op. Na tien minuten zijn we er al doorheen. Allemaal schatten van mensen maar helaas geen dingen waar ik al jaren naar op zoek ben. Weer verder dus.

Kleine dorpsmarkt

We komen uit in Hudiksvall. Aan de haven staan zeker 10 campers en wij sluiten aan. Toen we bij de markt weggingen begon het te regenen maar nu schijnt de zon weer. Er vliegen hier veel visdieven, mooie slanke vogels maar brutaal. Als ik iets aan de waterkant kom, duiken ze uit de lucht en pikken op mijn hoofd. Zwaaiend met mijn armen loop ik weg. We gaan het leuke stadje verkennen. Ook dit stadje is twee keer door brand verwoest. De laatste keer ergens in 1900 zoveel. Alleen de kerk en wat vissers huisjes bleven gespaard. De rest is dus betrekkelijk nieuw. Uiteindelijk komen we op een gezellig terras uit en duiken in de lounge kussens. Er komt een Zweedse man en vrouw bij ons zitten en na enkele biertjes wordt het steeds gezelliger. Zij gaan met een boot een paar uurtjes varen met eten, drinken en live muziek. Dit is dus wat indrinken. We horen dat morgen op onze route een whisky festival is en daar moeten we echt heen gaan. Nu wil het toeval dat ik deze Whisky die hier gestookt wordt net bij de zoon geproefd had en lekker. Dat is dus een mooi geluk dat er dan net dat jaarlijkse festival is. We nemen als Facebook vrienden afscheid en gaan lekker koken bij de camper.

Voor brand behoedde vissershuisjes

De partyboot

Jonge meeuw

Morgen naar het whisky festival maar daarover volgende keer meer

blog reisblog

Still Sweden

Na Sigtuna zijn we neergestreken in de woonplaats van zoon, schoondochter en de twee kleinzoons, Upplands Väsby. We blijven hier een dag of tien en gaan leuke dingen met de boys doen. Ze hebben al vakantie en de ouders moeten natuurlijk nog werken. Het weekend van de langste dag gaan we naar Kolmarden. We verblijven op een camping en zijn er gekomen met onze twee Mercedessen. Zoon heeft een 309 omgebouwd tot camper. De dag voor we vertrekken is hij goedgekeurd. Het is dus de maidentrip voor hem.

Maidentrip

Hier in Kolmarden is een gigantisch wild park tevens attractiepark. Je hebt hier zeker twee dagen nodig om alles te zien en te beleven. Het is groots opgezet. Het heeft een oppervlakte van zo’n anderhalve vierkante kilometer en er wonen meer dan 600 dieren van over de hele wereld. Vanuit een gondel in de kabelbaan heb je een prachtig overzicht waar de dieren leven. Grote vlaktes. Je hebt ook een uitzicht op de niet zuinige omgevingspracht.

We bezoeken een vogelshow en een toneelstuk met zeehonden, beide heel amusant.

En dan is er Bamse. Dit beertje behoort tot de cultuur van Zweden en is bekend uit boeken en tekenfilms. In de Bamse wereld zijn leuke attracties, speeltuinen, een park en natuurlijk een groot gedeelte om de inwendige mens te behagen. De Bamse wereld is toch wel favoriet bij de boys. Het is een soort Efteling en er staat een zeer grote rollercoaster. Kleinzoon van acht wil er wel in met Opa. Uit de gondel zie ik al dat deze wel erg hoog, groot en met heel veel vrije vallen, loopings en nog meer van die ongein gezegend is. Maar goed even slikken en loslaten heet dat, uit mijn comfortzone of zoiets. Op dat moment zegt oma tegen kleinzoon, ik wil graag met je mee. Zijn mond springt open van verbazing, oma? Ja, ik zegt ze. Dat is leuk en eerlijk gezegd komt het mij niet verkeerd uit. Daar gaan ze dan. Kleinzoon met zijn stoere oma (70) in de rij voor de wild Fire. Na zo’n tien minuten zie ik ze in het treintje op de derde rij zitten. Langzaam gaan ze steil omhoog tot 56 meter en dan 83 graden naar beneden. Nou kijk het filmpje maar even.

Je wordt zo door elkaar geschud dat het toch niet zo heel goed voor je nek is. Als kleinzoon toch nog met opa wil zegt die dat het niet zo goed voor zijn hart is, misschien toch wel een beetje laf, maar ja. Het was een erg leuk weekend zo met zijn zessen.

Maandag is het nog lekker weer en dan zijn de zwemmeertjes hier niet ver vandaan. We blijven nog een paar dagen en dan door naar het noorden. maar daarover later.

blog

Stukje Zweden in foto’s

Na een paar uur durende boottocht komen wij aan in Zweden, Varberg. We besluiten om eerst een stukje te rijden. De snelweg is uitgeschakeld op de navigatie app. We rijden gewoon rustig, meestal 70 kmu en bij uitzondering stukjes van 90 kmu. Heel relaxt. We zien een meertje en rijden een kleine weg ernaartoe in. Dan komen we hier uit.

prachtig plekje aan een meer

Kan slechter zou ik zeggen. Alleen met mijn lief op deze paradijselijke plek. s’Morgens badderen en zwemmen in het meer. Kopje koffie en weer On the road.

We rijden nu in een prachtig stuk Zweden en komen uit in een natuurpark, het Kinnekulle naturreservat en wat denk je? Natuurlijk aan het water. Het is een gratis camperplek bij een natuursteenhouwerij museum. Deze plek is waarschijnlijk iets bekender want er staan wel acht campercollega’s. Hiervandaan lopen wandelpaden door de Kinnekulle.

Het naturreservat uit maar we blijven wel op de B wegen. We komen alweer uit bij een meer. Het plaatsje helemaal vooraan lijkt wel voor ons bestemd te zijn. Er rijdt net een auto weg en wij kunnen daar prachtig staan. Hiervandaan loopt een 25 km lang wandelpad. Ik heb er een deel van gedaan. Veel luxe huizen hier, wat wil je op zo’n mooie plek,

De volgende bezoeken we een paar steden o.a. Vasteras. Echt een Zweeds stadje zoals je kunt verwachten. We hebben een plekje uitgezocht hoe kan het ook anders aan een meer. Ik stap uit en direct drie van die steekvliegen op mijn lichaam. Het schijnt dat ik super aantrekkelijk ben voor steekvliegen. Weg wezen dus. We rijden naar Sigtuna. Dit is echt verrassend. Het was eens de hoofdstad van Zweden en de eerste munt is hier ook geslagen. De stad ligt aan het Mälarmeer. In 980 werd de stad gesticht door Eric de zesde van Zweden. Het was het machtscentrum van het toenmalige Zweden. Toen door veranderingen met het waterpeil de stad moeilijk te bereiken viel besloot de koning te verhuizen naar Stockholm en veel handelslieden volgden hem. De stad liep leeg en verloederde. In de 19 de eeuw kwam er een opleving en nu is het weer een mooie stad en wel met de oudste winkelstraat van Zweden.

30 seconden Sigtuna
blog