Bert heeft weer drie woorden geprikt voor de maandelijkse schrijfuitdaging. Deze keer –klif-klimplant-oksel.

Het feest in Isla Plana draait al uren en niemand weet meer precies hoe laat het is. De bassen dreunen hard genoeg om je hartslag te regelen. Plastic bekers, flamenco dansende mensen, en op de achtergrond de zee met het geluid van auto’s op een snelweg. 

Ik sta nogal dicht naast een man met een te strak mouwloos shirt. Hij tilt zijn arm op om te zwaaien naar iemand die hij niet kent. Zijn oksel doet meteen mee in het feest. Vol in beeld en de vrijkomende geur doet de rest. Niemand zegt er iets van, maar er ontstaat vanzelf ruimte om hem heen.

Naast de man staat een boom helemaal overwoekerd door een klimplant. Op hetzelfde moment dat de man zijn arm omhoog doet laat de plant zijn blaadjes hangen. 

Dan komt er beweging in de mensenmassa. Een paard dat net nog “vrijwillig” aan het dansen was met een danseres in haar een paar maten te kleine flamingo jurk breekt los. Het spurt richting de  klif. De drukke feestgangers zijn direct doodstil. Het lijkt of niemand meer adem haalt. 

Net voor het witte paard de rand van het klif bereikt, steigert het en met een woest gehinnik draait hij zich om en danst blij terug. 

Een meisje vraagt aan haar vader, hoort dit ook bij de show?

Er gaat een zucht door de net zo stille menigte en het feest wordt met nog meer herrie hervat. 

Ik heb er trek van gekregen de paella is klaar. Even aansluiten in de rij maar misschien wel daardoor smaakt het nog beter dan……….

Even de Fiesta mee beleven?