Ik schat dat er misschien hooguit 4 mensen zijn die deze nog kennen. Het is ook nooit een wereldhit geweest maar ik weet nog als de dag van gisteren hoe de opnames voor een heuse LP verliepen.

Ik was 10 jaar en zat op de koorschool van de kathedrale basiliek St Bavo in het prachtige Haarlem. Vanaf de vierde klas lagere school kon je na auditie te hebben gedaan toegelaten worden op deze school. Niet alleen jongens uit Haarlem maar uit het hele land want er was ook een internaat aan verbonden. De school was gevestigd in een witte Villa aan het Chique Wilhelminapark. De school leek niet zo belangrijk maar het zingen des te meer. We hadden veel optredens ook onder schooltijd. Zingen op trouw ceremonieën en uitvaarten. Iedere zondag zingen tijdens de hoogmis en vaak ook nog tijdens het lof. Het trouwzingen had de voorkeur van de meeste jongens. We kregen dan altijd een zakje met bruidssuikers.

Op een dag kwam er een nieuwe muzikaal leider binnen stappen. Een man met wilde haren, Cees Bornewasser. Een gepassioneerd man, maar met kinderen omgaan was nou niet zijn grootste gave. Hij wist het koor wel weer na een mindere periode op een hoger peil te brengen. We gaven concerten in het concertgebouw in Haarlem maar ook in Utrecht en de schouwburg van Hilversum om maar eens wat te noemen. We hadden dan ons uniform aan. Een wit overhemd met insigne waarop een notenbalk stond en ja je geloofd het niet, een korte blauwe broek. Ook in de winter. Dat zou nu kindermishandeling heten.

Nog een herinnering. We moesten in een kerk in Heemstede tijdens een uitvaart zingen. Cees zag spierwit. Tijdens het dirigeren moest hij overgeven. In zijn rechterhand zijn dirigeer stokje en in zijn linkerhand ving hij zijn braaksel op en dat propte hij weer in zijn mond en slikte het kokhalzend door. Als wij niet aan het zingen geweest waren, waren we wel sprakeloos geweest.

Maar goed we gingen ook een LP maken. Passietijd in de kathedraal. De opnames vonden plaats in de kathedraal. Wat een toestand. Cees super nerveus en we moesten veel overdoen. Het werd later en later. Iedereen doodmoe. Cees werd steeds meer opgefokt en op een moment dat er een jongen wat hoestte ging hij helemaal uit zijn dak en werd de arme jongen eruit gestuurd. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en waren de opnamen klaar en mochten wij naar huis.

De foto van de platenhoes

Heb je nog zin om een stukje te horen? Hieronder een nummer.

Sweelinck, Miserere Mei

Er is ook nog een kerst LP maar die was net opgenomen toen ik op de koorschool was aangenomen. Daar zing ik dus net niet mee. Daarom al is het in kersttijd een passie nummer.

Warme groet, een glimlach en tot volgende week.