Categorie: waarloopjijwarmvoor

alles over mensen en waar deze warm voor lopen

Het einde van de wereld

De hele camino worden we gestuurd door gele pijlen. Overal op de route staan gele pijlen geschilderd die je de weg wijzen. Vandaag lopen we het laatste stuk naar Finsterre. Dit betekent het einde van de wereld. Ook daar naartoe overal gele pijlen. Gisteravond…

En dan zijn we er bijna

De “ toevallige “ alberque is een schot in de roos. We eten redelijk lekker en we krijgen ook nog een slaapmutsje van het huis. De volgende dag moet er 20 km gelopen worden dus vroeg op pad. We zien een prachtige lucht en…

Kippenvel momenten op de camiño

De dag begint vroeg in de alberque. Het is 6 uur, nog helemaal donker en de eerste gaan al op weg. Iets later hoor ik gestommel in het bed naast mij, het is Annie die er ook maar uit gaat. Voor zevenen is zij…

Van Redondela naar Pontevedra op de Camino Portuquès

Het rolgordijn dat nauwelijks het geluid van de drukke doorgaande weg tegenhoudt gaat open en het ziet er niet onaardig uit. Het is droog. Onze kamers, ja we slapen in kamers en niet in een slaapzaal zijn 300 meter van de ontbijtplek. Er wordt…

Mag het een onsje minder nat?

We hebben vertraging, we komen nu pas om een uur of 10. Het wordt dus 11 uur en dan gaan we met het gehuurde busje op weg naar onze eerste slaapplek. Onze zijn 6 vrouwen en 2 mannen die in Valenca beginnen aan de…

Troost eten en meer.

Sorry, ik moet toch nog een stukje schrijven voor mijn media stilte ingaat. Het is toch rustiger in alberques dan in hotels of pensions. In Nigrán verblijf ik in een pension boven een bar. Nou ben ik niet vies van bars maar dit is…

Zo wil je eigenlijk niet stoppen.

In Baiona heb ik een kleine hotelkamer met een eigen douche. Dat is heerlijk. De lokatie is midden in het centrum. Dat lijkt dus prettig. Om een uur of elf ga ik nog even een glaasje wijn pakken en ik ben zeker niet de…

Waar ben ik.

Filmpje Camino Portuqués Met een ruk zit Ik rechtop in bed, waar ben ik? De gordijnen zijn open en het begint net licht te worden. Het is bijna acht uur en ik ben in Oia. Een klein dorpje aan de Atlantische oceaan. Ik weet…

%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit: