Categorie: te voet naar Santiago de Compostella

alles over het lopen een pelgrimage naar Santiago de Compostella

Kan er nog meer stuk aan een voet

Hoofdstuk 3 In 2010 liep ik van ede naar Santiago de Compostela Mijn belevenissen heb ik beschreven en plaats deze hier in delen. Kan er nog meer stuk aan een voet Na het zwarte drab avontuur loop ik weer gezellig verder. Mijn schoenen zijn…

Is dit nu al het einde?

Hoofdstuk 2 Is dit nu al het einde van mijn pelgrimage? Er rijdt een auto richting Wissant, Frankrijk. In de auto, mijn lief, mijn twee zussen en ik. Zij gaan mij uitzwaaien als ik begin aan mijn camino naar Santiago de Compostela. Het is…

loslaten is de weg, niet het doel

In 2010 liep ik van Ede naar Santiago de Compostela. Het verhaal hiervan publiceer ik in delen. Vandaag het eerste deel. Hoofdstuk 1 het begin Frankrijk zo’n dertig jaar geleden en ik sta met de caravan op een camping als er een heel klein…

Kidney Pilgrims op de camino Portuqués

Elf nachten slapen in soms gammele stapelbedden verder is er het eind van mijn camino met vijf nierpatiënten. Ook al doe ik dit nu voor de vijfde keer het blijft toch altijd spannend. Twee jaar geleden reed er een busje mee die o.a. de…

Het einde van de wereld

De hele camino worden we gestuurd door gele pijlen. Overal op de route staan gele pijlen geschilderd die je de weg wijzen. Vandaag lopen we het laatste stuk naar Finsterre. Dit betekent het einde van de wereld. Ook daar naartoe overal gele pijlen. Gisteravond…

En dan zijn we er bijna

De “ toevallige “ alberque is een schot in de roos. We eten redelijk lekker en we krijgen ook nog een slaapmutsje van het huis. De volgende dag moet er 20 km gelopen worden dus vroeg op pad. We zien een prachtige lucht en…

Kippenvel momenten op de camiño

De dag begint vroeg in de alberque. Het is 6 uur, nog helemaal donker en de eerste gaan al op weg. Iets later hoor ik gestommel in het bed naast mij, het is Annie die er ook maar uit gaat. Voor zevenen is zij…

Van Redondela naar Pontevedra op de Camino Portuquès

Het rolgordijn dat nauwelijks het geluid van de drukke doorgaande weg tegenhoudt gaat open en het ziet er niet onaardig uit. Het is droog. Onze kamers, ja we slapen in kamers en niet in een slaapzaal zijn 300 meter van de ontbijtplek. Er wordt…

%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit:
%d bloggers liken dit: