speuren naar wolven

Er wordt de laatste tijd nog al eens gesproken over de wolven die er op de Veluwe mogelijk rondlopen. Nu woon ik tegenwoordig op de Veluwe en dus start ik een speurtocht naar een van de wolvinnen.

Mijn speurtocht begint direct aan de overkant van mijn woning. Dit is een stationsplein en er lopen veel mensen gehaast richting perrons.

Hier zal een wolf zich niet zo snel laten zien. Na tweehonderd meter loop ik in het bos. De drukte van het stationsplein maakt plaats voor rust. Ik loop alleen en na een half uur ben ik nog niemand tegen gekomen. Ik geniet van de natuur. Hier is het rustig, zou ik hier dan de wolf tegen komen. Wat doe ik eigenlijk als ik oog in oog met dat prachtige dier zal staan. Mij groot maken en aarden of……….?

Het bos gaat over in een groot heideveld, Dit is nog steeds militair oefenterrein maar het is nu zaterdag en er wordt niet geoefend. Ik loop dwars de hei over en kom na 6 km uit bij een schaapskooi. Hier veel mensen die staan te genieten van al de lammetjes die dicht tegen moeder schaap aan kruipen. Tegenover de schaapskooi is een uitspanning, Juffrouw Tok. Een kop koffie zal er wel ingaan.

Het is half een en het hele restaurant is zo goed als vol. Een grote club mensen met allemaal hetzelfde ras hond bij zich. Ik vind nog een leeg tafeltje en ga zitten. Dan komt er een man binnen met een speciale rijbroek en een tweed jasje. Nog voor hij zit roept hij al naar de serveerster, een espresso en een tosti. De serveerster tikt het direct in en ik zeg, doe mij ook een koffie. Ik kom zo bij u meneer. Hoezo, ik zit hier al even, ik denk dat ik toch wel eerst aan de beurt ben. Het helpt wel, binnen een minuut staat de koffie voor mij. Er komen nog meer van die mannen en een paar vrouwen binnen in dezelfde rijkleding. Het blijken jagers te zijn maar de jacht gaat vandaag niet door. Ze gaan gewoon wel een stuk rijden. Buiten staat een grote trailer waar prachtige paarden uitkomen. Het zal een mooie hobby zijn maar waarom zijn deze mensen zo arrogant?

Ik ga weer verder met mijn speurtocht en voel mij happy weer op pad te zijn. Ik volg de schaapsweggetjes dwars over de hei heen. In het zand vind ik sporen van? Het zouden wolfspoten kunnen zijn maar het kan ook van een grote hond zijn. Het laatste stuk gaat weer door het bos. Hier wel veel sporen van wilde zwijnen. Die wroeten de hele aarde om voor een lekker hapje.

Na vijftien km ben ik weer bij het vertrekpunt. Ik ben geen wolf tegen gekomen maar het was een heerlijke route.

Advertenties

14 comments

  1. Gewoon blijven zoeken Harry, Ook geen Roodkapje gezien?
    De schrijvendehuisvrouw noemde de Saarloos Wolfshond. Ik heb mijnheer Saarloos nog gekend, Een bijzondere man met een filosofie. De raszuivere Saarloos honden -het ras heette van de Kilstroom omdat hij aan de Dordtse Kil woonde- hadden destijds een kwart wolvenbloed (daardoor waren ze voorzichtig, en driekwart Duitse Herder) Dit maakte ze geschikt als blindengeleidehond.

    Liked by 1 persoon

  2. Naar mijn idee zal een eventuele wolf die je pad kruist meer van jou schrikken dan jij van hem. Die schapen zouden dan weer wel een welkome prooi zijn schat ik zo in;-) . We hadden vroeger een kleine caravan op de Veluwe staan, héérlijke omgeving..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s